Sami Fejsa

Sanoitukset

[Verse 1] Sami Fejsa nën dritën e zbehtë Me letra në dorë, me fatin në shtrat Një jetë e kaloi pas zhurmës së gurëve Dhe çdo fitore i mori nga pak Nëna i thoshte: “Bir, ndalo pak” Por zëri i saj humbte në natë Ai la shtëpinë, la bukën mbi tryezë Dhe borxhi i trokiste në çdo derë prapë [Chorus] Sami, Sami, çfarë të mbeti në duar? Veç një emër i lodhur dhe sy të përlotur Kur zemra kërkoi një strehë për të fjetur Një tjetër dorë të la më të zbrazët [Verse 2] Pastaj erdhi ajo nga larg, me fjalë të ëmbla Me fotografi dhe premtime në ajër I tha: “Do të nisëm një jetë bashkë” Ai besoi, se besimi s’i kishte mbetur tjetër Ajo kërkoi dokumente, kërkoi para Kërkoi çdo gjë që ai ruante me frikë Për letra, për vizë, për një rrugë të re Dhe u zhduk si mjegulla kur mori ç’kishte aty [Chorus] Sami, Sami, çfarë të mbeti në duar? Veç një emër i lodhur dhe sy të përlotur Kur zemra kërkoi një strehë për të fjetur Një tjetër dorë të la më të zbrazët [Bridge] Mos e mat njeriun me betime të bukura As me pasaportë, as me fjalë në telefon Kush të do, nuk të shet për një vulë Kush të mashtron, s’të lë as emrin në dhomë [Verse 3] Tani Sami ecën ngadalë në mëngjes Me një kafe të ftohtë, me xhepa pa zë Ai s’ka më gurë, as unaza, as ëndrra Por ka një të vërtetë që s’ia merr dot njeri Se humbja më e madhe nuk ishte pasuria As gruaja që iku pa kthyer kokën Ishte dita kur harroi veten për të tjerët Dhe më në fund vendosi të ngrihej nga toka [Final Chorus] Sami, Sami, tani duart janë bosh Por zemra po mëson të mos shitet më kot Nga hiri i borxheve ngrihet një njeri Pa lojë, pa mashtrim, me jetën përpara përsëri [Outro] Sami Fejsa, mos u kthe pas Çdo mëngjes i ri ka një derë për t’u hapur S’ta kthen dot kush atë që humbe në jetë Por mund të fitosh veten, hap pas hapi, ngadalë