Wielcy krytycy

Sanoitukset

**[Intro / wyliczanka]** Rataj — frajer. Gucci — frajer. Pięciay — frajer. Ponurak? Jest okej. Jeszcze raz, żeby każdy wiedział, gdzie jest jego miejsce: Rataj — frajer, Gucci — frajer, Pięciay — frajer, Ponurak — dziś masz taryfę, bo umiałeś podejść normalnie. **[Zwrotka 1]** Rataj, zakompleksiony małolat, chciał zabłysnąć na siłę, pisał do mnie takie śmieci, że aż straciłem chęci, żeby mieć dzieci. Bo pomyślałem: „a jak wyrośnie takie samo — bezmyślne, złośliwe?”, co chce zabłysnąć choć na chwilę, choćby na siłę. Tyle jadu w wiadomościach, jakbyś walczył o medal, tylko medal za kompleksy — w tej konkurencji jesteś lider teraz. Chcesz mnie sprowokować? Młody, trochę więcej finezji, bo samym pluciem w komentarzach nie buduje się pozycji. **[Zwrotka 2]** Pięciay jakby odpryskiem z granata kiedyś dostał, może chłop normalny, ale za opinię punchem liścia dostał. Nie za krytykę — krytykę umiem przyjąć bez lamentu, tylko za puckę do koleżki i brak własnego argumentu. Jego marne nagranie czymś dobrym określiłeś, chyba przyjaźń wam słuch odebrała, skoro naprawdę tak mówiłeś. Kółko wzajemnej adoracji — jeden drugiemu bije brawo, gamoń wspiera gamonia, potem obaj mówią: „ale siadło!”. Nie siadło. Co najwyżej poziom wam siadł na podłodze, jeden klepie drugiego po plecach, bo sam daleko nie dojdzie. **[Przejście]** A Ponurak? Pozdro — dla ciebie dzisiaj fora, bo jak opadły emocje, potrafiłeś zachować się jak człowiek, nie jak reszta tego dworu. Była spina, były wersy, ale później normalna rozmowa, i właśnie tym się różni dorosły gość od internetowego pajaca. **[Refren / wyliczanka]** Rataj — frajer! Gucci — frajer! Pięciay — frajer! Ponurak — okej! Kółko wzajemnej adoracji robi hałas cały dzień, jeden mówi „ale ogień!”, drugi: „mordo, rozwaliłeś mnie!”. Rataj — frajer! Gucci — frajer! Pięciay — frajer! Ponurak — okej! Możesz nie lubić moich numerów — ja to przyjmę, żaden stres, ale jak wchodzisz ze mną w bitwę, miej coś więcej niż swój gang i komentarz „sztos jest”. **[Zwrotka 3 — Gucci]** Aaaa, prawie zapomniałem — Gucci Mane z bazaru, najtańsza turecka podróba przy tobie nabiera prestiżu i czaru. Ty nawet fejkiem jesteś słabym, kopią kopii bez metki, „luksus” taki, że bazar by cię wystawił do alejki z przeceny. I podobno do koleżków: „Napiszcie coś, chłopy, bo bez was jestem słaby, pomóżcie mi w komentarzach, bo sam nie dam rady”. No i przyszła kawaleria, każdy zostawił swój znaczek, wygrałeś bitwę kolegami? Gratuluję — mocny gracz z ciebie raczej. Jak kilku kumpli potrzebujesz, żeby poczuć się zwycięzcą, to nie bitwa była wygrana — tylko grupowe klepanie ego ręką. Gucci, twoja ksywa robi większą karierę niż ty, bo przynajmniej człowiek ją zapamięta — jako najlepszy żart tej gry. **[Outro]** Krytykujcie — ja nie płaczę, nawet lubię, kiedy boli, bo z krytyki robię wersy, a wy dalej komentarz w komentarz gonicie. Jednemu tylko oddam honor, bo potrafił zmienić ton: Ponurak — możemy się nie lubić, ale za normalność masz mój props. A reszta? Jeszcze raz, żeby weszło jak refren: Rataj — frajer. Gucci — frajer. Pięciay — frajer. Ponurak — okej. I teraz możecie sobie nawzajem napisać, że ten numer też był „słaby”. Byle wszyscy naraz — bo pojedynczo jakoś mniej wam idzie.