Afffgggg

מילים

[Kıta 1] Bir söz söyledim, sustu gözlerin O gece değişti bütün kaderim Sen kapıyı çektin, ben öyle kaldım Giden sen oldun da ben dağıldım [Ön Nakarat] Kaç yıl geçti, izlerin duruyor İnsan kendinden kaçamıyor [Nakarat] Affedemem, affedemem Bir kendimi affedemem Sen çoktan unuttun belki Ben o geceyi silemem Geçmiyor, geçmiyor İçimde bu yük geçmiyor Dünya beni affetse de Kalbim beni affetmiyor [Nakarat] Affedemem, affedemem Bir kendimi affedemem Sen çoktan unuttun belki Ben o geceyi silemem Geçmiyor, geçmiyor İçimde bu yük geçmiyor Dünya beni affetse de Kalbim beni affetmiyor [Kıta 2] Başka şehirlerde sabahlar gördüm Adını anmadan yaşamayı öğrendim Ne zaman aynaya baksam anladım Senden değil, kendimden kaçmışım [Ön Nakarat] Her yara kapanır dediler bana Benimki dönüyor aynı zamana [Nakarat] Affedemem, affedemem Bir kendimi affedemem Sen çoktan unuttun belki Ben o geceyi silemem Geçmiyor, geçmiyor İçimde bu yük geçmiyor Dünya beni affetse de Kalbim beni affetmiyor [Nakarat] Affedemem, affedemem Bir kendimi affedemem Sen çoktan unuttun belki Ben o geceyi silemem Geçmiyor, geçmiyor İçimde bu yük geçmiyor Dünya beni affetse de Kalbim beni affetmiyor [Köprü] Keşkeler yetişmiyor gidene Pişmanlık çare değil hiçbir şeye Belki bir gün ben de öğrenirim Kendimi yeniden sevmeyi [Final] Affedemem, affedemem Daha kendimi affedemem Ama bir gün bu kalbime “Bitti artık” diyebilirim Geçiyor... geçiyor... Belki bu acı da geçiyor İnsan herkesi affediyor da En son kendini affediyor...