Dört İsim

מילים

[Giriş — Derin erkek sesi, uzaktan yükselen koro] Dört isim… Farklı çağlardan gelen yankılar, zamanın sınırlarını aşan bir hikâye. Gazi Hamza Bey… Ahmed Paşa el-Cezzar… Tomislav… Ve Ljubomir… Tarihin derinliklerinden bugünün kalbine, babaların hatırasından evlatların düşlerine… Dört isim, anlatılmayı bekleyen tek bir hikâye. [1. Kıta — Gazi Hamza Bey] Ey Gazi Hamza Bey, adın taşta, adın elde, yol açtın nice yurda, iz bıraktın gönüllerde. Bir sancak gibi yükselir hatıran her yeni günde; dört ayrı ses birleşir, aynı mirasın önünde. [Nakarat] Dört isim, ölümsüz bir miras, yıllar geçse de silinmez izimiz. Dört isim, tek yürek, tek nefes, eskiden yarına yürür sözümüz. [2. Kıta] Ahmed Paşa el-Cezzar, devrin yükü omzunda; Tomislav’ın adı çağlar, Ljubomir’in sesi ufukta. Her biri başka bir vakit, her biri başka bir diyar; ama hatıra birleşince ortak bir hikâye doğar. [Nakarat] Dört isim, ölümsüz bir miras, yıllar geçse de silinmez izimiz. Dört isim, tek yürek, tek nefes, eskiden yarına yürür sözümüz. [Köprü — Koro] Babadan evlada kalan, taşa değil, cana yazılan; adları anıldıkça geçmiş bugünle buluşan. [Final Nakarat — Büyük koro] Dört isim, ölümsüz bir miras, yıllar geçse de silinmez izimiz. Gazi Hamza Bey, Ahmed Paşa, Tomislav, Ljubomir — bir hikâyeyiz. Dört isim, tek yürek, tek nefes, eskiden yarına yürür sözümüz. Dört isim… ölümsüz bir miras, eskiden yarına kalır izimiz.