BİR KUŞ GİBİ ÖZGÜRSÜN

מילים

[1. Kıta] Sen dedin ki: “Bitti artık,” ben de kararına saygı duydum. Sadece biraz zaman, biraz huzur istedim, ama bir yerde birbirimizi kaybettik. Sonra dedin: “Artık bir kuş gibi özgürsün,” “Umarım bir gün pişman olmazsın.” Bunca kırgın sözün arasında bir cümlen kaldı aklımda: “Ben sana inanmıştım.” [Ön Nakarat] Belki çok fazla şey söyledik, belki birbirimizi çok geç anladık. Ama bir zamanlar güzel olan sevgimiz nefretle bitmeyi hak etmedi. [Nakarat] Ayrıldık ama düşman değiliz, senden istediğim tek şey bu. Ne kırıcı sözler, ne suçlamalar, dünün yükünü taşımayalım bugüne. Artık bir kuş gibi özgürsün, kalbin seni nereye götürürse git. Ama bir gün bana ihtiyacın olursa, yine bana güvenebilirsin, artık “biz” olmasak bile. [2. Kıta] “Bundan sonraki hayatında başarılar,” dedin, “Senin adına mutluyum, kendim için değil.” Sonra en gerçek sözün geldi: “Bizim bitmemiz bana çok zor geliyor.” İnan, o sözlerini okudum, belki düşündüğünden daha derinden. Çünkü öfkemizin ve sessizliğimizin ardında bizi bir zamanlar birleştiren sevgi vardı. Güldük, yaşadık, çok güzel günlerimiz oldu. Belki kısa sürdü ama güçlüydü, ve bunu kimse bizden alamaz. [Nakarat] Ayrıldık ama düşman değiliz, ne olur böyle kalsın. Güzel başlayan hikâyemiz acı ve nefretle son bulmasın. Artık bir kuş gibi özgürsün, seni öfkesiz bırakıyorum. Ama bir gün bana ihtiyacın olursa, yine bana güvenebilirsin, artık “biz” olmasak bile. [Köprü] Anahtarlar geri verilir, belki kapımız artık kapanır. Ama anılar geri verilmez, bir mesajla da silinmez. Sen de mutlu oldun, inan, ben de çok mutlu oldum. Belki kısa sürdü, ama çok şey yaşadık. Bu yüzden zamanında durmak istiyorum, güzel olan her şeyi kaybetmeden. Hatıralarımız öfkeye, kırgınlığa ve düşmanlığa dönüşmeden. Belki bugün güzelce vedalaşırsak, yarın hâlâ bir şansımız olur; geriye dönüp birbirimize “Bizim hikâyemiz güzeldi” diyebilmek için. [Son Nakarat] Ayrıldık ama düşman değiliz, bırak son sözümüz bu olsun. Bugün birlikte olamıyoruz diye dün yaşadığımız güzellikler yok olmasın. Artık bir kuş gibi özgürsün, kalbin seni nereye götürürse uç. Ben seni bırakmayı seçiyorum, sevgimiz sadece acıya dönüşmeden. Belki yollarımız bir gün yine kesişir, belki hiçbir şey eskisi gibi olmaz. Ama birbirimizden nefret etmektense, seni güzel bir hatıra olarak saklamayı tercih ederim. [Outro] Sen demiştin: “Kendine iyi bak… bye.” Sen de kendine iyi bak. Ben bize inandım. Sen bana inanmıştın. Mutluyduk, belki kısa ama güçlüydü. Ve bir gün bana ihtiyacın olursa, yine bana güvenebilirsin. Ayrıldık… ama düşman değiliz, değil mi? Umarım öyledir.