Esta es una historia escrita, poéticamente por Rosángela García Lloret. De un mundo no conocido. Eran muy verdes los dos. Caminando lentamente en la senda del adiós. Ella frágil, despeinada. El con raíces gruesas y agrietadas. Fue cuestión de un solo encuentro. La música en el viento los unió. Se fundieron sus dos almas, en un canto a su Señor. Miraban juntos arriba, Y al observar sus rostros veían, Una llama en sus pupilas, Que avivaba una ilusión. Y allí estaban Pino y Palma. Pretendían tocar a Dios. Cada nota una esperanza, Sin darse cuenta que ya alrbergaban, muy adentro ya en su pecho, la mas tierna promesa, de morir juntos los dos. Aquella amistad sincera, pronto se tornó en amor. Llegaron las risas, los viajes los cuentos. Una flor blanca nació, que con sus delicados pétalos, daba sentido a su canción. Así también llegó el invierno. Pero asu paso llegó el dolor. Èl, fuerte, alto, fornido en su altura iba pensando. Ella comenzó a morir de frio. Y poco a poco se fue doblando. Mientras su bella flor no entendía, Que era lo que estaba pasando. Palma lo miró de cerca. Vio su aspereza, su rigidez, su arrogancia. Pino vió sus pencas cecas, Como el viento las desgarraba. Entonces cada uno, en su interior fue meditando. Las miradas se apagaban, y la música fue cesando. Su flor solo dormía, todo el tiempo anhelando. Volver a verlos juntos, bajo la luna cantando. Palma buscaba un Cedro. Pino una Majagua. Pero ninguno encontró en otros ojos, semejante ardiente llama. Pasó el tiempo y Cristo, A sus vidas fue llegando, volvió a avivarse aquel fuego, que el mundo estaba apagando. Corrieron el uno hacia el otro, en humilde lloro y ruego, confesando así sus faltas, Ccon dolor se arrepintieron. Se propusieron lealtad, junto a su flor de testigo. Èl prometio ser su abrigo. Ella prometió ser su dama. Así otro hermoso capullo, lenramente iba creciendo, Ahora, a prueba de invierno. Esto era su confianza, que con sinceras acciones, Pino buscaba reataurarla. Sin nunca mirar atrás, Siempre valorando a su dama. Santificandose a sí mismo, Para verla a ella santa. Entendieron que todo era un invento, Una mentira, una falacia. Él, se elevaba para mantener su orgullo. Y darle seguridad a sus ramas. Por el hecho de haber tenido, raíces tan agrietadas. Ella doblaba su tronco, Para que el viento no la arrancara. Y sus feas hojas marchitas, Eran solo por temporadas, hasta que él descubriera, La belleza que ella guardaba. Desde entonces renuevan su amor, Recordando aquella tonada. El diariamente se poda, Ella siempre su tronco enderza. Ahora peina sus ramas. Y sus bella rosa les da, Alegría cada mañana.
Generate Voiceovers & songs with AI
Creează audio cu peste 300 de voci diferite din biblioteca noastră.

Bine ai venit la următoarea generație de creație muzicală cu Biblioteca noastră de Piese AI, unde inteligența artificială inovatoare se îmbină cu expresia creativă. Explorează o selecție vastă de piese AI generate de utilizatori, din diferite genuri, stări și limbi. De la peisaje sonore ambientale și cinematice la pop energic și piese profunde, rezonante, tehnologia noastră bazată pe AI aduce muzică unică, de înaltă calitate, perfectă pentru orice proiect sau bucurie personală.
Indiferent dacă ești creator de conținut, dezvoltator de jocuri, podcaster sau pur și simplu iubitor de muzică, biblioteca noastră de piese alimentată de AI îți oferă ceva pentru toată lumea. Fiecare piesă este realizată cu tehnologie AI avansată, garantând calitate sonoră realistă și o senzație naturală, cu opțiuni personalizabile pentru nevoile tale unice. De la coloane sonore de fundal la coloane sonore inspiratoare, descoperă versatilitatea și profunzimea muzicii AI pe platforma noastră.
Răsfoiește acum Biblioteca noastră de Piese AI pentru a explora muzica generată de utilizatori, creată cu tehnologie AI de ultimă generație. Găsește coloana sonoră perfectă pentru conținutul tău, ridică-ți proiectele cu peisaje sonore inovatoare și experimentează astăzi viitorul creației muzicale.