Nie ma drugiej instrukcji

Versuri

[Intro] Życie to nie pierdolone klocki LEGO. Nie wszystko pasuje, choćbyś cisnął na siłę. [Verse 1] Rano w oknie mokry sad, jabłoń trzyma ciężar, na przystanku pani karmi wróble z dłoni chleba. Świat ma tyle dobrych rzeczy, że aż trudno zliczyć, a ktoś obok sprzeda cię za parę tanich zwycięstw. Mówią: „bracie”, potem znikną, kiedy przyjdzie rachunek, więc już nie składam obietnic jak domków z instrukcji. Nie ma prostych krawędzi, nie ma zestawu części, czasem trzeba iść przed siebie, choć się wszystko trzęsie. [Chorus] Życie to nie pierdolone klocki LEGO, nie złożysz go po planie, nie naprawisz jedną cegłą. Świat jest piękny — popatrz, zanim spuścisz wzrok, a ludzie? Kurwy czasem, lecz nie każdy taki gość. Życie to nie pierdolone klocki LEGO, nie ma drugiej instrukcji, kiedy gubisz własny krok. Świat jest piękny — nawet pośród cudzych kłamstw, ie oddawaj im swojego miejsca, swojej twarzy, swoich spraw. [Verse 2] Na targu stary sprzedawca zna po imieniu ludzi, za rogiem ktoś się śmieje, choć od miesięcy się trudzi. Kropla rosy na pokrzywie, słońce grzeje mur, a w kieszeni cudze słowa dalej robią dziurę. Zaufanie nie jest monetą, którą rzucasz w tłum, lecz bez niego nawet własny dom zamienia się w chłód. Więc wybieram tych, co zostają, gdy nie ma oklasków, resztę puszczam wolno — niech się dławią własną maską. [Chorus] Życie to nie pierdolone klocki LEGO, nie złożysz go po planie, nie naprawisz jedną cegłą. Świat jest piękny — popatrz, zanim spuścisz wzrok, a ludzie? Kurwy czasem, lecz nie każdy taki gość. Życie to nie pierdolone klocki LEGO, nie ma drugiej instrukcji, kiedy gubisz własny krok. Świat jest piękny — nawet pośród cudzych kłamstw, ie oddawaj im swojego miejsca, swojej twarzy, swoich spraw. [Outro] Nie wszystko pasuje. Nie wszystko musi. Świat jest piękny. Idź dalej.