Gölgeli Yıldızlar Sessizliği

Versuri

Intro] (Melancholic solo piano melody, very slow, ambient night wind sound) [Verse 1] Haydi gel seninle oturup yıldızlara bakalım Bu fani ömrün son kandilini birlikte yakalım İçimdeki bu yangını, bu sessizce can verişi görme diye Gel bu gece hep gülüp güzel şeylerden konuşalım [Verse 2] (Deep cinematic cello enters, heavy and emotional) Biz aynı fırtınada savrulan, aynı rüzgarda esen iki canız Şimdi yollar ayrılıyor ve biz kendi göğümüzde birer ziyanız Hiçbir neden yokken ortada, böyle ayrı düştük niye ? Kimse bilmez, biz içten içe nasıl sessizce kanarız [Chorus] (Symphonic strings explode, epic and powerful choir vocal layer) Ben senin yoluna canımı söküp de gittim,ama silindi izim Bu öyle ağır bir veda ki, ağlamaktan mil çekti gözüm Hadi yerime başka bir can koy, koyabilirsen Haydi herşeyi unut unutabilirsen [Bridge] (Music stops suddenly, dead silence, only a faint violin cry) Belki sitem var dilimde, hep sevdi seni gönlüm Ayrılık bir kor gibi düştü bağrıma, sönmüyor közüm Güneş kendi gölgesine küsüp de nasıl boğulursa geceye İşte öyle çaresiz, öyle sebepsizce söndü senin içindeki özüm Haydi şimdi yine git gidebilirsen Herşey için teşekkür ederim de yine diyebilirsen Unut unutabilirsen yine beni Ama şimdi gel seninle yıldızlara bakalım Bu fani ömrün kandilini beraber yakalım [Outro] (Piano fades out slowly, ticking clock sound, complete silence)