Cisza

Versuri

[Intro – szept / folkowy wokal] Cisza… Czasem mówi więcej niż tysiąc słów. Czasem zostaje, kiedy nie zostaje już nic. [Zwrotka 1 – rap] Znowu noc siada cicho na parapet, miasto gaśnie, a ja jeszcze nie zasnę. Tyle słów miałem schowanych na potem, teraz „potem” stoi puste pod mym oknem. Stary zegar dzieli życie na sekundy, każda głośna, kiedy nie ma obok ludzi. I dopiero kiedy milknie cały świat, słyszę siebie — pierwszy raz od tylu lat. Pamiętam drogę, polny kurz na butach, zapach deszczu, kiedy burza szła po górach. Drewniany dom i skrzypce gdzieś za ścianą, głosy tych, których dziś już ze mną nie ma. Może życie właśnie na tym polega: trochę tracisz, trochę niesiesz, trochę czekasz. A gdy pytasz, dokąd prowadzi ta droga, cisza patrzy… ale odpowiedzi nie da. [Refren – śpiewany, folk] Cisza woła mnie po imieniu, niesie głos po polach i drzewach. To, co było, zostało w cieniu, ale jeszcze we mnie dojrzewa. Cisza… zostań ze mną jeszcze chwilę. Cisza… nim znów ruszę w świat. [Zwrotka 2 – rap] Kiedyś chciałem zagłuszyć każdą ranę, głośnym miastem, pustym szkłem, kolejnym planem. Biegłem szybciej, żeby przeszłość mnie nie znała, ale ona zawsze krok za plecami stała. Dziś już wiem — nie każda wojna chce żołnierza, nie każdemu trzeba mówić: „nie dowierzasz”. Czasem trzeba usiąść samemu przy stole, pozwolić myślom przejść przez głowę jak przez pole. Niech zawieje wiatr od lasu aż po drogę, niech zabierze to, czego unieść już nie mogę. Niech zostawi tylko kilka prostych rzeczy: czyjeś ręce, zapach domu, światło świecy. Bo człowiek zbiera przez pół życia różne słowa, a na końcu jedno zdanie chce zachować: Nie bałem się, kiedy ucichł cały świat. W tej ciszy w końcu zrozumiałem, czego brak. [Refren – mocniej, z chórem] Cisza woła mnie po imieniu, niesie głos po polach i drzewach. To, co było, zostało w cieniu, ale jeszcze we mnie dojrzewa. Cisza… zostań ze mną jeszcze chwilę. Cisza… nim znów ruszę w świat. [Bridge – folk / kobiecy wokal] A kiedy wiatr ucichnie nad polami, kiedy ostatni ogień zgaśnie nam, zostanie ziemia pod stopami i kilka niewypowiedzianych zdań. Nie wołaj mnie. Ja jestem tu. Posłuchaj… [Przerwa – 2 sekundy absolutnej ciszy] [Zwrotka 3 – spokojny rap] Już nie uciekam, kiedy robi się za cicho, bo zrozumiałem, że samotność nie jest ciszą. Cisza przychodzi, kiedy wszystko jest prawdziwe, kiedy nie musisz nikomu mówić, że żyjesz. Mam swoje blizny, swoje błędy, swoje drogi, kilka fotografii i kurz spod starych podłóg. I jeśli kiedyś zapytają, kim ja byłem, powiedz tylko: „Człowiek, który słuchał ciszy.” [Finalny refren – folk + hip hop] Cisza woła mnie po imieniu, niesie głos po polach i drzewach. To, co było, zostało w cieniu, ale jeszcze we mnie dojrzewa. Cisza… już nie muszę z tobą walczyć. Cisza… dzisiaj wiem, co chciałaś znaczyć. [Outro – szept] Bo czasem najgłośniej mówi właśnie… cisza.