Dumanla Dans Eden Geceler

Låttext

[Verse 1] Gece uzun, şeb-i yelda gibi sessiz ve derin Kafamda bir duman, rüzgarı esiyor kederin Bir ney inler uzaktan, içli ve kimsesiz Dünya bir kadehmiş, biz içinde çaresiz [Verse 2] Toprak dediğin nedir ki, üflenen bir nefes Ruhum bu dumanlı odada, dar gelen bir kafes Bırak yansın mumlar, sussun artık herkes Zaman akar gider, ne heves kalır ne ses [Chorus] Duman sardı her yanı, ey saki doldur yine Kafam hafif dumanlı, döndüm kendi kendime Ne yarına sitemim var, ne dünkü derdime Bu gece sığındım ben, şiirin gizemine [Verse 3] Hafız'ın rüyası gibi, perdeler kalkar yavaşça Gözlerim dumanlı, ömür tükeniyor savaşça Kelimeler şarap rengi, damlar kağıdın kalbine Bir hiçlik ülkesiyim, kendi rüzgarım önünde [Verse 4] Hayyam’ın sorduğu o gizemli bilmece bendeyim Ne varlığın içindeyim, ne yokluğun dışındayım Gecenin saçları siyah, benim aklım beyaz duman Burada saatler durdu, çoktan silindi zaman [Chorus] Duman sardı her yanı, ey saki doldur yine Kafam hafif dumanlı, döndüm kendi kendime Ne yarına sitemim var, ne dünkü derdime Bu gece sığındım ben, şiirin gizemine [Bridge] [Oud Solo] Gidenler dönmedi geri, bu yollar hep tek yönlü Dumanın içindeki suret, neden böyle mahzun yüzlü? Suskunluk en uzun şiirmiş, anladım bu gece... [Outro] [Ney Solo] Sadece bir nefes... Topraktan geldik... Dumana karışıp giden... Yavaşça... Kaybolan.