**Tytuł: Dwa Lwy / 36 przez 9**

Lyrics

**Intro / mówione** Nie znałem numerologii. Nie szukałem znaków. Ona powiedziała: „Dawaj datę, sprawdzę ci liczby”. Pierwszy raz sprawdziłem swoje i wyszło, że mam takie same jak ona. **Refren** Dwa Lwy, jeden kod — trzydzieści sześć przez dziewięć, spotkane na spontanie, jakby ktoś to pisał w niebie. Trzy daje głos, sześć daje serce, dziewięć daje znaki, braterskie dusze wiedzą, kiedy los odpala światła. Dwa Lwy, jeden vibe, nie pytaj, jak to możliwe, pierwszy raz sprawdzam liczby, a one brzmią jak lustro żywe. Niech zostanie ten klimat, co przyszedł niespodziewanie, bo Lwy mają sobie pomóc, gdy życie daje zadanie. **Zwrotka 1** Nie znałem tych liczb, nie siedziałem w takich sprawach, nie czytałem horoskopów, nie szukałem znaków w datach. Życie mnie uczyło na betonie i po nocach, że czasem trzeba się śmiać, kiedy dusza chce odpocząć. Ona mówi: „daj mi datę, zobaczymy, co tam siedzi”, ja pół żartem, pół ciekawie, bez oczekiwań i bez bredni. Zero dwa, zero osiem, osiemdziesiąt osiem, dodaj cyfry — trzydzieści sześć, dziewiątka niesie głos mnie. A ona patrzy chwilę, jakby coś się nagle spięło, mówi: „ja mam tak samo” — i już robi się ciekawie. Dwadzieścia osiem lipca, dziewięćdziesiąty rocznik, też trzydzieści sześć przez dziewięć — ten sam zapis, ten sam motyw. **Refren** Dwa Lwy, jeden kod — trzydzieści sześć przez dziewięć, spotkane na spontanie, jakby ktoś to pisał w niebie. Trzy daje głos, sześć daje serce, dziewięć daje znaki, braterskie dusze wiedzą, kiedy los odpala światła. Dwa Lwy, jeden vibe, nie pytaj, jak to możliwe, pierwszy raz sprawdzam liczby, a one brzmią jak lustro żywe. Niech zostanie ten klimat, co przyszedł niespodziewanie, bo Lwy mają sobie pomóc, gdy życie daje zadanie. **Zwrotka 2** To nie jest bajka o magii, nie robię z tego religii, ale rzadko życie tak układa swoje cyfry. Nie szukałem znaków, a znak sam wszedł na scenę, jakby liczby powiedziały: „patrz uważniej na przestrzeń”. Oboje dużo przeszliśmy, oboje znamy granicę, ciężkie wypadki, takie, że człowiek cudem wraca w życie. Kto był blisko końca, ten inaczej czuje czas, inaczej patrzy w oczy, inaczej słucha zdań. Przeżyliśmy wspólny melanż, śmiech i dziwne rozmowy, trochę kosmos, trochę miasto, trochę stare demony. Miałem wracać o pierwszej, plan był prosty i gotowy, a skończyło się noc później, około czwartej nad ranem. **Bridge** Trzy — bo trzeba mówić, kiedy w gardle stoi kamień. Sześć — bo trzeba chronić tych, co byli z tobą naprawdę. Dziewięć — bo są dusze, które już nie pierwszy raz tu wróciły. I poznają się po oczach, zanim padną wielkie słowa. **Zwrotka 3** Nie chodzi tu o romans, choć różnie życie pisze, czasem jedna chwila nagle zmienia całą ciszę. Może to tylko moment, może coś więcej kiedyś, nie trzeba tego nazwać, niech czas pokaże resztę. Wódki popiliśmy, trochę pospaliśmy, melanż Lwów się ciągnął, dwa mocne wariaty, przytulanki, śmiech i bliskość. Od razu jak siostra z bratem — naturalnie, lekko, czysto, pierwsze takie spotkanie, a jakbyśmy znali się długo. Miłe było wszystko, bez napinki, bez udawania, jakby życie na moment dało nam wolne od świata. Lwie piękne chwile, jak na Sawannie — wolne i szczęśliwe, dwa dzikie serca, ale w środku dobre i prawdziwe. Jeszcze szachy — i to też było nietypowe, rzadko z kobietą gram, może trzeci raz w ogóle. A tu dobry poziom, strategia, spokojna głowa, każdy ruch coś mówił, zanim padły nowe słowa. **Refren końcowy** Dwa Lwy, jeden kod — trzydzieści sześć przez dziewięć, spotkane na spontanie, jakby ktoś to pisał w niebie. Pierwszy raz sprawdzam liczby, a one brzmią jak odbicie, jakby ktoś mi puścił sygnał, że coś jeszcze gra w tym życiu. Dwa Lwy, jeden vibe, dwa wariackie charaktery, oboje z dystansem do świata, ale z ogniem, który wierzy. Nawet jeśli to przypadek — pięknie nam się złożył, bo niektóre spotkania są jak znak, co sam przychodzi. **Outro / mówione** Miałem wracać o pierwszej. Skończyło się noc później o czwartej. Dwa Lwy. Dwie stare dusze. 36 przez 9. Może przypadek. Ale piękny.