
[Verso 1]
Trocamos o certo por medo,
e o errado ganhou compaixÃĢo.
Quem defende o que ÃĐ justo e correto,
ÃĐ chamado opressor da naçÃĢo.
A verdade virou censura,
mentira virou liberdade.
E o ladrÃĢo agora ÃĐ poeta,
E discursa na televisÃĢo.
[RefrÃĢo]
CadÊ a vergonha na cara,
cadÊ o peso da razÃĢo?
Quem rouba ÃĐ vitimizado,
quem trabalha tem puniçÃĢo.
CadÊ o amor pela ordem,
cadÊ o senso de dever?
TÃĢo ensinando nas escolas
que errar ÃĐ modo de viver.
[Verso 2]
O agente ÃĐ julgado ao agir,
o bandido, por âsofrer demaisâ.
Querem paz sem sacrifÃcio,
mas ninguÃĐm quer ser capaz.
Pregam vida sem moral,
chamam crime de opçÃĢo.
Mas a cruz pesa no peito
de quem ainda tem coraçÃĢo.
[RefrÃĢo]
CadÊ a vergonha na cara,
cadÊ o peso da razÃĢo?
Quem rouba ÃĐ vitimizado,
quem trabalha tem, puniçÃĢo.
CadÊ o amor pela ordem,
cadÊ o senso de dever?
TÃĢo ensinando nas escolas
que errar ÃĐ modo de viver.
[Ponte â ritmo mais lento, tom reflexivo]
E dizem que o bem ÃĐ relativo,
que o mal ÃĐ sÃģ questÃĢo de olhar.
Mas quando o caos bate à porta,
ninguÃĐm quer se importar.
[RefrÃĢo final â mais intenso]
CadÊ a vergonha na cara,
cadÊ a voz do cidadÃĢo?
Quem cala consente o crime,
quem fala perde o perdÃĢo.
CadÊ a força do justo,
cadÊ o temor de Deus?
Entre lobos e cordeiros,
sÃģ resta quem nÃĢo esqueceu.
Generate Voiceovers & songs with AI
āļŠāļĢāđāļēāļāđāļŠāļĩāļĒāļāļāđāļ§āļĒāđāļŠāļĩāļĒāļāļāļ§āđāļē 300 āđāļŠāļĩāļĒāļāļāļĩāđāđāļāļāļāđāļēāļāđāļāļŦāđāļāļāļŠāļĄāļļāļāļāļāļāđāļĢāļē.

āļĒāļīāļāļāļĩāļāđāļāļāļĢāļąāļāļŠāļđāđāļĒāļļāļāđāļŦāļĄāđāļāļāļāļāļēāļĢāļŠāļĢāđāļēāļāļāļāļāļĢāļĩāļāļąāļāļŦāđāļāļāļŠāļĄāļļāļāđāļāļĨāļ AI āļāļāļāđāļĢāļē, āļāļĩāđāļāļķāđāļāļāļąāļāļāļēāļāļĢāļ°āļāļīāļĐāļāđāļāļĩāđāļĨāđāļģāļŠāļĄāļąāļĒāļĄāļēāļāļāļāļąāļāļāļēāļĢāđāļŠāļāļāļāļāļāļāļēāļāļĻāļīāļĨāļāļ°. āļŠāļģāļĢāļ§āļāļāļāļĨāđāļĨāļāļāļąāļāđāļāļĨāļ AI āļāļĩāđāļŠāļĢāđāļēāļāđāļāļĒāļāļđāđāđāļāđāļŦāļĨāļēāļāļŦāļĨāļēāļĒāđāļāļ§, āļāļēāļĢāļĄāļāđāđāļĨāļ°āļ āļēāļĐāļēāļāđāļēāļāđ. āļāļąāđāļāđāļāđāļāļĢāļĢāļĒāļēāļāļēāļĻāđāļŠāļĩāļĒāļāđāļāļĄāļāļīāđāļāļāļāđāđāļĨāļ°āļ āļēāļāļĒāļāļāļĢāđāļāļāļāļķāļāļāđāļāļāļāļąāļāļŦāļ§āļ°āļŠāļāđāļŠāđāļĨāļ°āđāļāļĢāđāļāļĨāļķāļāļāļĩāđāļāđāļāļāļāļąāļāļ§āļēāļ, āđāļāļāđāļāđāļĨāļĒāļĩ AI āļāļāļāđāļĢāļēāļāļģāđāļāļĨāļāļāļļāļāļ āļēāļāļŠāļđāļāđāļĨāļ°āđāļāļāļĨāļąāļāļĐāļāđāļĄāļēāļŠāļđāđāļāļĩāļ§āļīāļ, āđāļŦāļĄāļēāļ°āļŠāļģāļŦāļĢāļąāļāđāļāļĢāļāļāļēāļĢāđāļāļāđāđāļāđāļŦāļĢāļ·āļāļāļēāļĢāđāļāļĨāļīāļāđāļāļĨāļīāļāļŠāđāļ§āļāļāļąāļ§.
āđāļĄāđāļ§āđāļēāļāļļāļāļāļ°āđāļāđāļāļāļđāđāļŠāļĢāđāļēāļāđāļāļ·āđāļāļŦāļē, āļāļąāļāļāļąāļāļāļēāđāļāļĄ, āļāļāļāđāļāļŠāđāļāļāļĢāđ, āļŦāļĢāļ·āļāđāļāļĩāļĒāļāđāļāđāļāļāļĢāļąāļāļāļāļāļĢāļĩ, āļŦāđāļāļāļŠāļĄāļļāļāđāļāļĨāļāļāļĩāđāđāļāđ AI āļāļāļāđāļĢāļēāļĄāļĩāļŠāļīāđāļāļāļĩāđāļāļāļāđāļāļāļĒāđāļāļļāļāļāļ. āļāļļāļāđāļāļĢāđāļāļāļđāļāļŠāļĢāđāļēāļāļāđāļ§āļĒāđāļāļāđāļāđāļĨāļĒāļĩ AI āļāļąāđāļāļŠāļđāļ, āļĄāļāļāļāļļāļāļ āļēāļāđāļŠāļĩāļĒāļāļāļĩāđāļŠāļĄāļāļĢāļīāļāđāļĨāļ°āļāļ§āļēāļĄāļĢāļđāđāļŠāļķāļāđāļāđāļāļāļĢāļĢāļĄāļāļēāļāļī, āļāļĢāđāļāļĄāļāļąāļ§āđāļĨāļ·āļāļāļāļĢāļąāļāđāļāđāļāļāļēāļĄāļāļ§āļēāļĄāļāđāļāļāļāļēāļĢāđāļāļāļēāļ°āļāļāļāļāļļāļ. āļāļąāđāļāđāļāđāļāļāļāļĢāļĩāļāļ·āđāļāļŦāļĨāļąāļāļāļāļāļķāļāļāļēāļ§āļāđāđāļāļĢāđāļāļāļĩāđāļŠāļĢāđāļēāļāđāļĢāļāļāļąāļāļāļēāļĨāđāļ, āļāđāļāļāļāļāļ§āļēāļĄāļŦāļĨāļēāļāļŦāļĨāļēāļĒāđāļĨāļ°āļāļ§āļēāļĄāļĨāļķāļāļāļāļāļāļāļāļĢāļĩ AI āļāļāđāļāļĨāļāļāļāļĢāđāļĄāļāļāļāđāļĢāļē.
āđāļĢāļĩāļĒāļāļāļđāļŦāđāļāļāļŠāļĄāļļāļāđāļāļĨāļ AI āļāļāļāđāļĢāļēāļāļāļāļāļĩāđāđāļāļ·āđāļāļŠāļģāļĢāļ§āļāļāļāļāļĢāļĩāļāļĩāđāļŠāļĢāđāļēāļāđāļāļĒāļāļđāđāđāļāđ, āļāļĨāļīāļāļāđāļ§āļĒāđāļāļāđāļāđāļĨāļĒāļĩ AI āļāļĩāđāļĨāđāļģāļŠāļĄāļąāļĒ. āļāđāļāļŦāļēāđāļŠāļĩāļĒāļāļāļĢāļ°āļāļāļāļāļĩāđāļŠāļĄāļāļđāļĢāļāđāđāļāļāļŠāļģāļŦāļĢāļąāļāđāļāļ·āđāļāļŦāļēāļāļāļāļāļļāļ, āļĒāļāļĢāļ°āļāļąāļāđāļāļĢāļāļāļēāļĢāļāđāļ§āļĒāļ āļēāļāđāļŠāļĩāļĒāļāļāļ§āļąāļāļāļĢāļĢāļĄ, āđāļĨāļ°āļŠāļąāļĄāļāļąāļŠāļāļāļēāļāļāļāļāļāļāļēāļĢāļŠāļĢāđāļēāļāļāļāļāļĢāļĩāļ§āļąāļāļāļĩāđ.