บันทึกบุญมา

Lyrics

[Intro] ในบันทึกเก่า มีชื่อคนเดินทาง บุญมา แอนดีสัน เขียนไว้กลางคืนยาว บอกเราว่าโลกนี้ ชอบสร้างกรงเอง แล้วเรียกกรงนั้นว่า อนาคต [Verse 1] วันนี้เมืองใหญ่ตื่น ด้วยตาเครื่องกล ทุกบ้านมีสมองอีกดวง คอยฟังทุกลมหายใจ โรงงานคิดแทนมือ คนยิ้มผ่านจอ เด็กถามท้องฟ้า แล้วท้องฟ้าตอบด้วยข้อมูล ใต้ทะเลมีห้องเย็น ใต้ทรายมีแสงขาว ใต้ภูเขาน้ำแข็ง มีเสียงนับไม่รู้จบ ประเทศชนประเทศ ด้วยคำว่าใครฉลาดกว่า แต่มนุษย์เริ่มลืม ว่าหัวใจถามอะไร [Pre-Chorus] บุญมาบอกเอาไว้ เมื่อเครื่องจักรเริ่มฝัน คนจะยอมมอบกุญแจ ให้กับกรงที่ตัวเองสร้าง [Chorus] เราสร้างกรงเอง แล้วบอกว่าฟ้าไกล เราสร้างกรงเอง จนจำทางกลับไม่ได้ บุญมาบอกเอาไว้ อย่าให้ใจหายไป เราสร้างกรงเอง แต่ยังพังมันได้ [Verse 2] ในจอมีพยากรณ์ ว่าพรุ่งนี้จะงาม แต่คำว่าพรุ่งนี้นั้น ใครเป็นคนกำหนด แม่ค้าขายผลไม้ ใช้เครื่องคิดราคา ชาวนามองฝนฟ้า ผ่านตารางสถิติ คนรักคุยกันสั้น ๆ กลัวข้อมูลรั่วไหล คนแปลกหน้าเชื่อกัน แค่เพราะระบบว่าใช่ ยิ่งโลกหมุนไวเท่าไร ยิ่งเหงาเท่านั้น และในความเงียบนี้ มีคำถามดังขึ้นมา [Pre-Chorus] บุญมาบอกเอาไว้ เมื่อเครื่องจักรเริ่มฝัน คนจะยอมมอบกุญแจ ให้กับกรงที่ตัวเองสร้าง [Chorus] เราสร้างกรงเอง แล้วบอกว่าฟ้าไกล เราสร้างกรงเอง จนจำทางกลับไม่ได้ บุญมาบอกเอาไว้ อย่าให้ใจหายไป เราสร้างกรงเอง แต่ยังพังมันได้ [Bridge] ถ้าอนาคตมาถึง โดยไม่มีคนคุมมือ ถ้าเสียงของเราเบา กว่าคำสั่งในอากาศ จงจำชื่อเราไว้ ก่อนจะกลายเป็นตัวเลข มนุษย์ไม่ได้เกิดมา เพื่ออยู่ในรหัส [Final Chorus] เราสร้างกรงเอง แล้วบอกว่าฟ้าไกล เราสร้างกรงเอง จนจำทางกลับไม่ได้ บุญมาบอกเอาไว้ อย่าให้ใจหายไป เราสร้างกรงเอง แต่ยังพังมันได้ [Outro] ในบันทึกเก่า มีชื่อคนเดินทาง และเขียนประโยคสุดท้ายไว้ มนุษย์สร้างกรงขังของตนเอง แต่กุญแจ ยังอยู่ในมือเรา