Dört İsim, Ölümsüz Bir Miras

เนื้อเพลง

[Title] Dört İsim, Ölümsüz Bir Miras [Giriş — Derin erkek sesi, uzaktan yükselen koro] Dört isim… Farklı çağlardan gelen yankılar, Zamanın sınırlarını aşan bir hikâye. Gazi Hamza Bey… Ahmed Paşa el-Cezzar… Tomislav… Ve Ljubomir… Tarihin derinliklerinden bugünün kalbine, Babaların hatırasından evlatların düşlerine… Dört isim, Anlatılmayı bekleyen tek bir hikâye. [1. Kıta — Gazi Hamza Bey] Ey Gazi Hamza Bey, Adın geçer eski taşların dilinde, Bir yurdun duası, bir devrin izi, Sabırla yürür tarihin içinde. [Ön Nakarat] Yıllar aşınsa da yolların taşı, Hatıran kalır, dimdik ve diri. Bir babadan oğula ulaşır sözün, Geçmişten yarına taşıyan biri. [Nakarat] Dört isim, dört çağ, tek bir emanet, Her biri tarihte ayrı bir işaret. Dünden bugüne, gönülden gönüle, Yaşar mirasımız nesilden nesile. [2. Kıta — Ahmed Paşa el-Cezzar] Ahmed Paşa, el-Cezzar diye anılan, Akdeniz kıyısında yankılanan ad. Bir ömrün izleri taşlara kazınmış, Her eski duvarda saklı bir hatırat. [3. Kıta — Tomislav] Tomislav, adı bir çağın eşiğinde, Dağların ardında yükselen bir ses. Başka bir dilde, başka bir zamanda, Aynı insanlık taşır ortak nefes. [4. Kıta — Ljubomir] Ljubomir, adında sevgi ve barış, Uzak yollardan bugüne varır. Farklı hikâyeler yan yana durunca, Bir ortak hatıra kalpleri sarar. [Köprü] Ne sınır böler hatırayı, Ne zaman susturur sözü. Dört ayrı ömür, dört ayrı iz, Bir mirasın açar gözü. [Son Nakarat] Dört isim, dört çağ, tek bir emanet, Her biri tarihte ayrı bir işaret. Dünden bugüne, gönülden gönüle, Yaşar mirasımız nesilden nesile. [Outro — Koro] Gazi Hamza Bey… Ahmed Paşa el-Cezzar… Tomislav… Ljubomir… Dört isim… Bir hikâye… Ölümsüz bir miras.