Zdejmij zbroję

Lyrics

[Intro (The sound becomes a bit brighter, but still raw. The drum rhythm becomes stronger, like a heartbeat)] [ Verse 1 (The sound becomes a bit brighter, but still raw. The drum rhythm becomes stronger, like a heartbeat)] Mówili ci, że musisz być ze stali Że tylko twardzi będą w tym świecie ocalali Więc zbudowałeś mur, wysoki aż do nieba I wmówiłeś sobie, że nikogo ci nie trzeba Ale w tym murze nie ma okien ani drzwi Tylko ty i twój cień, i te niewylane łzy Dziś patrzę w lustro i nie widzę już człowieka Widzę tylko kogoś, kto przed samym sobą ucieka. [Chorus] Zdejmij tę zbroję, ona waży zbyt wiele Prawdziwa siła to nie mur, przyjacielu To odwaga, by powiedzieć: „Dziś nie daję rady” By wyjść na światło, odsłonić swoje ślady Być człowiekiem to nie wstyd, to najwyższa próba Milczenie to śmierć, milczenie to zguba Nie musisz być murem, gdy w środku się chwiejesz Masz prawo do bólu, masz prawo do nadziei. [Verse 2] Dość już tych kłamstw, że facet nie płacze Każdy z nas niesie swój krzyż i swoje rozpacze Nie jesteś narzędziem, nie jesteś maszyną Twoje emocje z krwią przez serce płyną I choć świat cię uczył, byś dławił swój krzyk Dziś musisz go wydać, by nie zabił cię nikt Bądź szczery do bólu, nawet jeśli zadrwią Bo to ich sumienia, a nie twoje – zmarzną. [Bridge (Strong guitar strike, growing energy)] Rozbij to szkło, którym cię otoczyli! Niech widzą, że jesteś, że żyjesz w tej chwili! To nie jest słabość, to jest wielki bunt Gdy pod stopami czujesz wreszcie własny grunt Nie musisz umierać po cichu w ciemności Masz prawo do prawdy, masz prawo do wolności! [Chorus] Zdejmij tę zbroję, ona waży zbyt wiele Prawdziwa siła to nie mur, przyjacielu To odwaga, by powiedzieć: „Dziś nie daję rady” By wyjść na światło, odsłonić swoje ślady Być człowiekiem to nie wstyd, to najwyższa próba Milczenie to śmierć, milczenie to zguba Nie musisz być murem, gdy w środku się chwiejesz Masz prawo do bólu, masz prawo do nadziei. [Outro (The music slowly fades away, leaving only the pulsating rhythm)] Nie czekaj na tragedię, by świat cię usłyszał Niech twoim głosem pęknie ta chora cisza Jesteś człowiekiem. Tylko tyle. I aż tyle. [Ostatnie, jasne wybrzmienie struny]