Gouden Kooi 2

Lyrics

[Intro] Yeah... Alleen voor vandaag. Soms moet je diep in de spiegel kijken. De klok tikt door, de wereld draait. Luister... [Verse 1] Ik groeide op tussen de muren van een gouden kooi, Als de zon schijnt op de zaak, is de buitenkant mooi. Het bedrijf was de zon waar alles omheen moest draaien, Trouw was voorwaardelijk, de wind bleef maar waaien. Ik bouwde een fort, hield mijn handen thuis, Geen aanraking, geen versmelting, puur rationeel geruis. Ik dacht dat ik autonoom was, veilig in mijn eigen fort, Maar zocht stiekem naar applaus dat daar nooit gegeven wordt. Ik bood schatten aan van succes, sleepte bewijs na bewijs, Liep mezelf voorbij in de hoop op een prijs. Die gouden handboeien knelden om mijn pols, Vechtend om gezien te worden, biddend voor een greintje trots. [Chorus] Maar Que Sera, Sera, het loopt zoals het loopt, Ik heb de controle losgelaten en weer in de stroom geloofd. Solo per Oggi, ja, ik leef met de dag, De rust in mijn ziel is de mooiste kracht. Het is een zware strijd, het is vallen en opstaan, Maar de tijd bewijst telkens dat de storm zal overgaan. [Verse 2] Rond mijn dertigste kantelde de blik in mijn hoofd, Toen de muren barstten en de schijn werd gedoofd. Ik zag de dynamiek, de kluis bleef maar leeg, Geen spiegeling van trots, hoe hard ik ook reeg. Dus ik stop met het vechten om begrepen te worden door hen, Ik laat de illusie los dat ze ooit zien wie ik ben. Ze snappen het niet, ze gaan het nooit zien, Hun kluis is leeg, niet een zes of een tien. Dus ik schud nu heel rustig het stof van mijn voeten, Ik hoef niet te bewijzen wat ze allang moesten groeten. Geen wrok in mijn hart, ze deden ook maar hun best, Radicale acceptatie heeft mijn ziel nu gered. [Chorus] Want Que Sera, Sera, het loopt zoals het loopt, Ik heb de controle losgelaten en weer in de stroom geloofd. Solo per Oggi, ja, ik leef met de dag, De rust in mijn ziel is de mooiste kracht. Het is een zware strijd, het is vallen en opstaan, Maar de tijd bewijst telkens dat de storm zal overgaan. [Verse 3] Mensen vragen me soms: "Jan, ben je nu gelovig?" Ik zeg: dogma's en de regels van de kerk zijn overbodig. Ik zie God in de energie, de bron van het bestaan, De Tao die de richting wijst waar wij naartoe gaan. Het is Prediker die fluistert dat alles vluchtig is als damp, Het zoeken naar hun blik was een onnodige kramp. Ik laat het applaus van de kade nu achter me staan, Ik hoef de oceaan niet te dwingen hoe de golven moeten gaan. Het is moeilijk te geloven als de twijfel regeert, Maar de tijd heeft me nu echt de overgave geleerd. Niet meer bewijzen, niet meer hopen op die blik, Het stroomt zoals het stroomt, en de kapitein ben ik. De kluis blijft leeg en dat is geen verlies, Omdat ik vanaf vandaag weer voor mijn eigen vrede kies. [Outro] Ik vaar op eigen kracht. De kade laat ik los. Ze hoeven het niet te zien. Ze hoeven het niet te snappen. Geen ballast meer mee. Alleen voor vandaag... De splinter uit mijn eigen oog. De balk voorbij. Het is goed zo.