Gouden Kooi

Lyrics

[Intro] Yeah... Alleen voor vandaag. Soms moet je diep in de spiegel kijken. De klok tikt door, de wereld draait. Luister... [Verse 1] Ik groeide op tussen de muren van een gouden kooi, Als de zon schijnt op de zaak, is de buitenkant mooi. Het bedrijf was de zon waar alles omheen moest draaien, Trouw was voorwaardelijk, de wind bleef maar waaien. Ik bouwde een fort, hield mijn handen thuis, Geen aanraking, geen versmelting, puur rationeel geruis. Ik zei altijd: de jeugd? Ach, dat is allemaal onzin, Pas als je dertig bent snap je waar de wereld begint. Ik verdrong de herinnering, sloot de deuren op slot, Dacht dat ik autonoom was, veilig in mijn eigen fort. Maar die gouden handboeien knelden om mijn pols, Terwijl het systeem me degradeerde, bleef ik vechten vol trots. [Chorus] Maar *Que Sera, Sera*, het loopt zoals het loopt, Ik heb de controle losgelaten en weer in de stroom geloofd. *Solo per Oggi*, ja, ik leef met de dag, De rust in mijn ziel is de mooiste kracht. Het is een zware strijd, het is vallen en opstaan, Maar de tijd bewijst telkens dat de storm zal overgaan. [Verse 2] Rond mijn dertigste kantelde de blik in mijn hoofd, Toen de muren barstten en de schijn werd gedoofd. Ik zag de dynamiek, de kluis bleef maar leeg, Geen applaus van de matriarch, hoe hard ik ook reeg. Ik bood schatten aan van succes, maar ze keek er niet naar, Het zwoegen voor haar trots was jagen naar de wind, loodzwaar. Dus ik stopte met vechten tegen de blinden op het pad, Schudde het stof van mijn voeten, ik was de maskers zat. Geen wrok in mijn hart, ze deden ook maar hun best, Radicale acceptatie heeft mijn ziel nu gered. Ik ging zoeken in het donker, in de verdrongen tijd, En vond een spirituele bron die me nu bevrijdt. Ik schrijf mijn eigen verzen nu, met pen in de hand, En vind de diepe rust die in Prediker brandt. [Chorus] Want *Que Sera, Sera*, het loopt zoals het loopt, Ik heb de controle losgelaten en weer in de stroom geloofd. *Solo per Oggi*, ja, ik leef met de dag, De rust in mijn ziel is de mooiste kracht. Het is een zware strijd, het is vallen en opstaan, Maar de tijd bewijst telkens dat de storm zal overgaan. [Verse 3] Mensen vragen me soms: "Jan, ben je nu gelovig?" Ik zeg: dogma's en de regels van de kerk zijn overbodig. Ik zie God in de energie, de bron van het bestaan, De Tao die de richting wijst waar wij naartoe gaan. De verhalen in de Bijbel zijn het kompas voor de mens, Praktijkvoorbeelden van een kosmos zonder een grens. Kijk naar Job in de storm, hoe hij de grootsheid aanschouwt, Het herinnert me eraan dat het universum gebouwd Is op een grotere orde waar ik op mag vertrouwen, Ik hoef de oceaan niet in mijn eentje te houden. Het is moeilijk te geloven als de twijfel regeert, Maar elke seconde die tikt heeft me één ding geleerd: Als je stopt met het jagen en het vechten tegen wind, Is dat het moment dat de echte vrijheid begint. [Outro] Ik vaar op eigen kracht. De kade laat ik los. Geen ballast meer mee. Alleen voor vandaag... De splinter uit mijn eigen oog. De balk voorbij. Het is goed zo.