Dört İsim, Tek Hikâye

가사

[Giriş — Derin erkek sesi, uzaktan yükselen koro] Dört isim… Farklı çağlardan gelen yankılar, zamanın sınırlarını aşan bir hikâye. Gazi Hamza Bey… Ahmed Paşa el-Cezzar… Tomislav… Ve Ljubomir… Tarihin derinliklerinden bugünün kalbine, babaların hatırasından evlatların düşlerine… Dört isim, anlatılmayı bekleyen tek bir hikâye. [1. Kıta — Gazi Hamza Bey] Ey Gazi Hamza Bey, adın taşta durur, yol açtığın yerde çağlar bir olur. Bir yanda sabır, bir yanda emanet, eski bir yeminle büyür cesaret. [Ön Nakarat] Her nesil sorar: kimden kaldı bu iz? Bir adım atar, çoğalır sesimiz. [Nakarat] Dört isim, dört ayrı zaman, ek mirasta birleşir her yandan. Ljubomir, Tomislav, Hamza Bey, Ahmed Paşa—hatırada hep bir araday. Dört isim, tek bir hikâye, eski köklerden yarına bir hediye. [2. Kıta — Ahmed Paşa el-Cezzar] Ahmed Paşa, taş surlarda yankın, Akka rüzgârında saklıdır adın. Sınavdan geçen bir ömür anlatır, her eski kapı yeni güne açılır. [3. Kıta — Tomislav] Tomislav, dağların ardında bir çağ, bir halkın belleğinde yükselen sancak. Taçlardan önce de, sonra da kalan, yurdu için söylenen eski bir yalan— Yok, eski bir söz: kök salan zaman. [4. Kıta — Ljubomir] Ljubomir, adında barışın izi, uzak kıyılardan duyulur sesi. Bir baba anlatır, bir çocuk dinler, aynı göğe bakar ayrı takvimler. [Köprü] Ne sınır durdurur, ne de yıllar, bir adın ardından yürür hatıralar. Dünü taşıyan ellerden bugün, yarınlara kalır bu ortak düğün. [Nakarat] Dört isim, dört ayrı zaman, ek mirasta birleşir her yandan. Ljubomir, Tomislav, Hamza Bey, Ahmed Paşa—hatırada hep bir araday. Dört isim, tek bir hikâye, eski köklerden yarına bir hediye. [Outro — Koro] Dört isim… Tek bir hikâye… Babadan evlada, yarına…