Stasiu danusia

Lyrics

Zawsze jak w domu Najpiękniejsze lata dzieciństwa gdzieś tam zostały, W domu cioci Danusi i wujka Stasia się schowały. Choć nie byłam Waszym dzieckiem, nigdy tego nieodczówałam, Bo od progu tyle ciepła i miłości od was otrzymałam. Ciocia śmiała się serdecznie, gdy „szpetnioczkiem” mnie wołała, A ja płakałam obrażona, bo sensu nie rozumiałam. Dziś już wiem, że w tym przezwisku była czułość cała, Tak po prostu mnie kochałaś, ciociu moja wspaniała. Dziękuję za ten dom pełen śmiechu i dobroci, Za otwarte zawsze drzwi, za serce bez zazdrości. Przy Was zawsze czułam, że należę właśnie tu, Jak do własnej rodziny, jak do najpiękniejszych snów. Dziękuję za wspomnienia, które w sercu noszę dziś, Za miłość, której nigdy nie potrafi zatrzymać czas. Bo choć lata szybko płyną, jedno wiem na pewno już — U Was zawsze byłam w domu, u Was zawsze było ciepło. Wujek Stasiu był surowy, tak mówili wszyscy wokół, Lecz pod twardym spojrzeniem miał ogromne serce w środku. Dobry, uczciwy człowiek, zawsze bliski swojej rodzinie, Takich ludzi dziś ze świecą szuka się po całym świecie. Nie było wam w życiu łatwo, każdy dzień był ciężką pracą, Trzy zmiany, trójka dzieci, a zmęczenie i zmartwienia szły za Wami . Ale dom był pełen śmiechu, pełen zgody i czułości, Bo bogactwem była miłość, nie pieniądze ani zazdrość. Dziękuję za ten dom pełen śmiechu i dobroci, Za otwarte zawsze drzwi, za serce bez zazdrości. Przy Was zawsze czułam, że należę właśnie tu, Jak do własnej rodziny, jak do najpiękniejszych snów. Dziękuję za wspomnienia, które w sercu noszę dziś, Za miłość, której nigdy nie potrafi zatrzymać czas. Bo choć lata szybko płyną, jedno wiem na pewno już — U Was zawsze byłam w domu, u Was zawsze było ciepło. Dziękuję Cioci Danusi, za uśmiech co rozjaśniał mi dni, Dziękuję Wujku Stasiu, za dobro ukryte wśród ciszy. Jeśli dziś jestem sobą, to także dzięki Wam, Bo część mojego życia i serca na zawsze została z waszymi dziećmi Ewelinką, Krystiankiem, Mateuszkiem i z wami kochani wasza na zawsze  Viola Szpetnioczek