Za zamkniętymi drzwiami

가사

[Verse 1] Codziennie rano zakłada swoją maskę Mówi, że dobrze, choć życie dawno zgasło Patrzy przez okno, jak budzi się świat A ona wciąż szuka utraconych lat W pokoju cisza, na ścianach pełno zdjęć Kiedyś umiała tak bardzo czegoś chcieć Dziś każda chwila jak ciężki, zimny głaz I tylko zegar przypomina, że płynie czas [Pre-Chorus] Za zamkniętymi drzwiami Nikt nie słyszy jej Za zamkniętymi drzwiami Gubi własny dzień [Chorus] Nikt nie wie, ile nosi w sobie łez Ile razy mówi „dobrze”, kiedy źle jej jest Chciałaby uciec gdzieś daleko stąd Odnaleźć siebie i naprawić dom Nikt nie wie, ile nosi w sobie łez Ile razy mówi „dobrze”, kiedy źle jej jest Chciałaby uwierzyć, że to jeszcze ma sens Za zamkniętymi drzwiami wraca wreszcie do siebie [Verse 2] Na stoliku listy, niedopity chłód W starym kubku milczy poranny głód Każdy cień na ścianie zna jej cichy strach Każdy oddech waży więcej niż cały świat A gdy wieczór siada ciężko na jej ramionach Trzyma serce w dłoniach, choć jest już zmęczona Jeszcze jedna chwila, jeszcze jeden krok Może jutro będzie lżejszy niż ten rok [Pre-Chorus] Za zamkniętymi drzwiami Pęka w niej ten mur Za zamkniętymi drzwiami Słychać pierwszy ruch [Chorus] Nikt nie wie, ile nosi w sobie łez Ile razy mówi „dobrze”, kiedy źle jej jest Chciałaby uciec gdzieś daleko stąd Odnaleźć siebie i naprawić dom Nikt nie wie, ile nosi w sobie łez Ile razy mówi „dobrze”, kiedy źle jej jest Chciałaby uwierzyć, że to jeszcze ma sens Za zamkniętymi drzwiami wraca wreszcie do siebie [Bridge] I gdy drży jej głos Niech nie gaśnie ten płomień Choć tak długo trwał mrok Jeszcze może być promień [Final Chorus] Nikt nie wie, ile nosi w sobie łez Ile razy mówi „dobrze”, kiedy źle jej jest Chciałaby uciec gdzieś daleko stąd Odnaleźć siebie i naprawić dom Nikt nie wie, ile nosi w sobie łez Ile razy mówi „dobrze”, kiedy źle jej jest Chciałaby uwierzyć, że to jeszcze ma sens Za zamkniętymi drzwiami wraca wreszcie do siebie