Beş İsim Kayıtları

Letra

[Giriş — Derin erkek sesi ve uzaktan gelen koro] Beş isim… Farklı çağlardan yankılar, Zamanın sınırlarını aşan bir hikâye. Gazi Hamza Bey… Oğlu Bali Bey, hatırasının devamı… Ahmed Paşa el-Cezzar… Tomislav… Ljubomir… Tarihin derinliklerinden bugünün nabzına, Babaların hatıralarından oğulların hayallerine… Beş isim, Anlatılmayı hak eden tek bir hikâye. [Birinci Kıta — Gazi Hamza Bey] Ey Gazi Hamza Bey, tarihe adını yazdıran, Denizleri ve yılları aşan bir zamanın yankısı. Tozların örttüğü sayfalar senden söz eder, Hatıranı rüzgâr bir diyardan diğerine taşır. Her izde bir hikâye kalmıştır geriye, Her isimde bir soru, bir anlatı gizlidir. Yüzyılların ardından zaman başını uzatır, Toprağın ve insanın sırlarını taşır. [İkinci Kıta — Bali Bey, Gazi Hamza Bey’in Oğlu] Ey Bali Bey, Hamza Bey’in oğlu, Zamanın hafızasında yankılanan bir isim. Hikâyenin yankısını babandan miras aldın, Adında başlangıcın izleri uzanır yarınlara. Baba ve oğul, yüzyıllar akıp gider, Geriye kalan izleri unutuluş silemez. Tarihin sayfalarıyla ataların sesi arasında, Ülkeleri aşan bir bağ uzanır. Ey Bali Bey, nesiller zincirinin bir halkası, Adın, yolcuların ezgisinde yaşamaya devam eder. Çünkü miras yalnızca isimlerden ibaret değildir, Çağları ve gökleri aşan bir hafızadır. [Nakarat — Derin erkek korosu] Beş isim, izleri hâlâ yaşıyor, Zaman geçiyor, sesleri silinmiyor. Uzak geçmişten bugüne uzanan, Hikâye, yanımızda taşıdığımızı anlatıyor. Babadan oğula, nesilden nesile, Özlem uzanır uzun bir nehir gibi. Dünya değişir, hikâyeler kalır, Kökler hatıraların nabzında yaşar. [Üçüncü Kıta — Ahmed Paşa el-Cezzar] Ey Ahmed Paşa el-Cezzar, çağları aşan bir isim, Tarihin sayfalarında varlığın hâlâ hissedilir. Anlatılar farklıdır, zaman akıp gider, Geçmişin kapısında sorular bekler. İsimler bütün hikâyeyi anlatmaya yetmez, İnsan, başlangıca kazınmış bir izden daha fazlasıdır. Tarihin yollarında, şüpheyle hakikat arasında, Sorular yıllar boyunca tanıklık etmeye devam eder. [Dördüncü Kıta — Tomislav ve Ljubomir] Ey Tomislav, sevgili babam, Kalbimden hiç silinmeyen hatıram. Senden taşıyorum hikâyeyi ve özlemi, Ataların sesini, yılların ötesinden gelen. Ey Ljubomir, bu çağın evladı, Kalbinde taşırsın geçmişin yankısını. Babanın hatırasından oğlun hayaline, Miras yol alır, zamanın sonu gelmez. Farklılıkların içinde, hikâyelerden köprüler kurulur, Hafıza dillerin ötesinde kesişir. Bir babanın sevgisi ışık olarak kalır, Oğlunun kalbinde, nesilden nesile yaşar. [Koro — Müzik giderek yükselir] Beş isim… Yılların yolunda beş yüz. Ülkelerin uzaklığı onları silemez, Yüzyılların sessizliği onları örtemez. Hamza Bey… Bali Bey… Yankıları zaman boyunca ilerler. Ahmed Paşa… Tomislav… Ljubomir… Köklerin, vefanın ve insanlığın hikâyesi. [Final — Önce tek bir ses, ardından sakin bir koro] Ey babam Tomislav, hafızamın nabzı, Sana duyduğum sevgiyle hikâyenin köklerini koruyorum. Geçmişimiz bizden uzak değildi, Vefa içimizde yaşadığı sürece. Babaların hatıralarından oğulların hayallerine, Sorularımızı saklar, hikâyemize sahip çıkarız. Beş isim, asla yok olmayacak bir miras, İnsanla birlikte yürür… ve bizimle kalır. [Bitiş — Yankılanan erkek fısıltısı ve koro] Hamza Bey’den Bali Bey’e… Dünün hikâyelerinden yarının hayallerine… Babamın adı kalbimde yaşamaya devam eder, Ataların izi varlığını sürdürür… İnsan var olduğu sürece.