Leśny skrzat

Letra

**[Intro]** Witam was, drodzy słuchacze — dziś o typie, co wciąż skacze, z dramy w dramę, z afer w aferę, byle licznik dalej skakał w górę . Myśli typek, że jest gość, bo internet daje tron, ale zabierz mu internet — zobaczymy, ile znaczy on. Wardęga — totalna drama, żywy portal zamieszania, cudzy problem? Już jest temat. Cudza krzywda? Wyświetlania. Kompleks Napoleona, armia z komentarzy, mały cesarz internetu, co się własnym wpływem karmi. Manipulant pierwsza klasa, tak naprawdę zwykły cwel , swoich fanów karmi gównem, pranie mózgów, Słaba gra, Teraz śmierdzi od nich gownem , jak tego leśnego Psa. Kompleks gnije w jego ciele, Sylwek zgniłeś, syfa masz **[Zwrotka 1]** Wybiłeś się na laniu jadu, rozliczaniu pół internetu, z cudzych błędów robisz content, z cudzych wojen robisz etat. Mina sędziego, ton eksperta, moralności wielki mur, tylko własne brudy dziwnie zawsze chowasz gdzieś pod stół. Leśne ludki chcą cię poznać — „Wardęga, ale sztos!”, fotka, stories, pięć minut lansu, każdy chce przybić ci coś. Tylko później taki człowiek może mocno tego żałować, bo gdy przestaje być potrzebny — umiesz ludzi amputować. Najpierw „mordo”, wspólny stolik, później chłód i odcięcie, jeszcze dobrze go poniżyć przy przypadkowym towarzystwie. Człowiek nie jest rekwizytem, który zmieniasz co pół serii, dziś potrzebny — dobry ziomek, jutro wypada z galerii. **[Refren]** Ty karmisz ludzi dramą, ja ci kładę brudny bit, ty masz studio pełne świateł — ja mam wersy zamiast klik. Możesz robić milion wejść, możesz robić wielki szum, ale liczby nie kupują ani zasad, ani dusz. Rozliczasz pół internetu — każdy winny, każdy zły, a gdy lustro stoi przed tobą, jakoś ciszej robisz ty. Czasem warto zadać pytanie, zanim osądzisz pół świata: **czy problem nie leży w tobie, baranie?** **[Zwrotka 2 – Don Kasjo]** Z influencerów, freaków, całej internetowej sceny pewnie masa jest normalnych — nie wrzucam wszystkich do jednej. Ale gdybym miał na spontanie wybrać jedną mordę, to Don Kasjo — bo przynajmniej wiesz, z kim masz rozmowę. Nie mówię, że jest święty — właśnie nie o to chodzi, czasem powinien ugryźć język, zanim komentarz odpali. Ale wolę typa, który wali prosto, nawet kiedy przesadzi, niż moralistę z pięcioma maskami i kamerą na twarzy. Kasjo jest bezpośredni, czasem aż za bardzo — fakt, ale jak ma ci coś powiedzieć, raczej nie owija tak. Nie udaje ideału, ma swój temperament i błędy, ale charakter czuć od razu, nie dopiero po reklamie. Kasjo, tak jak ja, lubi czasem hazard życia, trochę ryzyka, trochę ognia — czasem głupio, ale żyje. Nie robię z niego boga, nie pompuję mu pomnika, po prostu przy leśnym druidzie wypada jak szczera ekipa. I gdy wchodził z tobą w konflikt, walił prosto bez osłony, zarzucał ci manipulacje, hipokryzję i złe strony. Nie twierdzę, że zawsze racja była tylko po jego stronie, ale przynajmniej nie udawał, że jest świętym na ambonie. **[Zwrotka 3]** Bo jeśli co drugi człowiek po historii z tobą warczy, jeśli ciągle ktoś ma pretensje, sam content nie wystarczy. Możesz nagrać trzy godziny i tłumaczyć każdy detal, ale czasem odpowiedź stoi metr od twojego ekranu: **czasem warto zadać pytanie — czy problem nie leży w tobie, baranie?** Nie w Kasjo. Nie w byłym kumplu. Nie w kobiecie. Nie w komentarzach. Może choć raz zamiast analizować cudze zachowania, zrób materiał pod tytułem: **„A co, jeśli to ja?”** Ty, krzesło, kamera, lustro — żadnych cudzych win, pierwszy naprawdę trudny przeciwnik: własny film. **[Zwrotka 4]** Nie zarabiaj na człowieku, któremu właśnie wali się świat, jeśli już coś ujawniasz — miej odpowiedzialność za fakt. Hiena czeka, aż coś padnie, sęp aż osłabnie ofiara, pasożyt potrzebuje żywiciela — i tu kończy się zabawa. Nie każdy błąd wymaga linczu, nie każdy grzech widowiska, czasem możesz wygrać zasięg, a jako człowiek stracić wszystko. Nie wyżywaj się na ludziach tylko dlatego, że możesz, bo mikrofon i publika nie oznacza, żeś jest królem. Jeśli skrzywdziłeś kogoś słowem — przeproś, zamiast kręcić, „przepraszam” czasem znaczy więcej niż podcast godzinny. Mogę rzucić „frajer”, „gnój”, i tłum będzie rozbawiony, ale mocniej boli punch, gdy trafia w prawdziwe strony. **[Outro]** Więc pozdrowienia dla leśnego ssaka, cesarza cudzych dram, wielki tron, wielkie zasięgi — tylko mało klasy tam. Hiena. Sęp. Pasożyt cudzych afer. Zanim zrobisz kolejny film: „TEN CZŁOWIEK MUSI SIĘ WYTŁUMACZYĆ”… zrób jeden o sobie. **WARDĘGA VS LUSTRO.** Pierwszy przeciwnik, którego nie wytniesz w montażu. Yooo.