Diss wardega

Letra

**[Intro]** Witam was, drodzy słuchacze — dziś o typie, co wciąż skacze, z dramy w dramę, z afer w aferę, byle licznik dalej tańczył. Myśli, że jest wielkim graczem, bo internet daje tron, ale zdejmij mu kamerę — zobaczymy, ile znaczy on. **[Zwrotka 1]** Wybiłeś się na jechaniu, na rozliczaniu pół internetu, z cudzych błędów robisz content, z cudzych wojen robisz etat. Mina sędziego, ton eksperta, wielki moralności mur, tylko własne brudy dziwnie zawsze chowasz gdzieś pod stół. Ilu ludzi już skreśliłeś, ilu ziomków rozliczałeś? Ilu było „spoko chłopem”, zanim zasięg na nich miałeś? Najpierw ręka, potem kamera, potem cięcie, potem tytuł, u ciebie przyjaźń trwa dokładnie do momentu dobrych wyników. Był Spider-Man, symbol miasta, teraz pajęczyna dram, sam się plączesz w swoich sieciach, potem mówisz: „taki plan”. Każdy konflikt to odcinek, każdy wróg to nowy sezon, ty nie gasisz żadnych pożarów — ty je karmisz pod kamerą. **[Refren]** Wardęga — znowu drama, znowu sąd pod kamerami, znowu wielki moralista chce rozliczać wszystkich z nami. Tyle lat wytykasz błędy, tyle razy robisz show, może stań przed własnym lustrem i rozlicz w końcu to. Wardęga — wielki trybunał, wielki głos internetu, lecz gdy cudze życie płonie, ty już robisz z tego content. Możesz krzyczeć, możesz ciąć, możesz mówić: „znam ten świat”, ale zasięg nie jest klasą, a wyświetlenie to nie fakt. **[Zwrotka 2]** Masz talent do wyciągania każdej brudnej sprawy ludzi, ale dziwnym trafem własna przeszłość rzadziej cię obchodzi. Raz obrońca, raz prokurator, raz ofiara, raz kolega, rola zmienia się zależnie od tego, czego zasięg trzeba. Na dziewczynach, na kumplach, na rywalach budujesz scenę, potem mówisz o zasadach — no wybacz, tego nie kupuję. Bo jak każdy wokół winny, każdy fałszywy i zły, to może czas zadać pytanie: czemu wszędzie jesteś ty? Kasjo swoje mówił głośno, inni też mają swój obraz, nie potrzebuję ich za plecami, żeby własny wers tu podać. Nie mam tablic, śledztw, pinezek, nie udaję detektywa, mam mikrofon i jedno pytanie: ile masek jeszcze skrywasz? **[Bridge]** Nie chcę twojej publiczności, nie chcę twoich wielkich liczb, nie chcę robić z cudzej krzywdy sposobu, żeby lepiej żyć. Ty masz studio, montaż, ekipę, ja mam wers i własny ton, i dlatego mogę powiedzieć to bez cięcia: nie kupuję twoich ról. **[Zwrotka 3]** Dużo mówisz o honorze, o zasadach i lojalności, ale honor nie zaczyna się od filmu o cudzej słabości. Nie każda prawda musi zostać miniaturą i reklamą, nie każdy człowiek, który upadł, musi zostać twoją karmą. Ty rozliczasz cały internet — ja rozliczam tylko styl: za dużo pozy moralisty, za mało pokory w tym. Bo największy krzyk o prawdzie często robi ten, kto chce, żeby nikt nie spojrzał głębiej, gdzie mu własny obraz pękł. Nie jesteś królem internetu, tylko graczem jakich wielu, jedni wchodzą tu przez muzykę, inni po trupach do celu. I nie mówię, że masz zniknąć — rób swój biznes, rób swój ruch, tylko nie myl bycia głośnym z tym, że naprawdę masz szacunek. **[Refren]** Wardęga — znowu drama, znowu sąd pod kamerami, znowu wielki moralista chce rozliczać wszystkich z nami. Tyle lat wytykasz błędy, tyle razy robisz show, może stań przed własnym lustrem i rozlicz w końcu to. Wardęga — wielki trybunał, wielki głos internetu, lecz gdy cudze życie płonie, ty już robisz z tego content. Możesz krzyczeć, możesz ciąć, możesz mówić: „znam ten świat”, ale zasięg nie jest klasą, a wyświetlenie to nie fakt. **[Outro]** Więc witam was, drodzy słuchacze — to był typ, co ciągle skacze, między prawdą a sensacją, między zasadą a zasięgiem. Nie potrzebuję cię obrażać, żeby zabolał każdy wers, bo najmocniejszy diss jest wtedy, kiedy człowiek pozna siebie. Spider-Man zszedł ze ściany, został tylko ekran, montaż, szum. A ja kończę jednym zdaniem: **nie każdy, kto osądza innych, sam ma czysty stół.**