Michałku, ty stary rowerze

เนื้อเพลง

[Intro] Michałku, ty stary rowerze, znów mnie wieziesz, choć ledwo jedziesz! [Verse 1] Masz dzwonek, co brzmi jak łyżka o garnek, łańcuch opowiada swój własny kawałek. Na ramie odpryski, na siodle ślad, lecz kiedy ruszamy, omijamy cały świat. Pod górkę sapiesz, z górki mkniesz, przy każdym zakręcie o remont mnie prosisz. Sąsiad ma brykę, co błyszczy jak szkło, a ja mam Michałka i jadę, bo co! [Chorus] Michałku, ty stary rowerze, kręcę pedałami, wiatr mi w twarz wieje. Skrzypi ci rama, lecz serce masz złote, razem przez miasto, po swoją przygodę! Michałku, ty stary rowerze, choć czasem na postoju sam się rozbierzesz, łatam dętkę, dokręcam śrubę, ty jedziesz ze mną — i to jest chluba! [Verse 2] Koszyk na kierownicy pamięta dwa chleby, pięć jabłek, bukiet i mapę potrzeby. Na światłach stoję, ty mrugasz odblaskiem, jakbyś mi mówił: „No, ruszaj, mój kasku!” Deszcz nam przykleja do spodni kurz, lecz twoja opona zna każdą z tych dróg. Gdy spadnie łańcuch, nie robię scen, bo stary kompan wart jest tłustych rąk. [Chorus] Michałku, ty stary rowerze, kręcę pedałami, wiatr mi w twarz wieje. Skrzypi ci rama, lecz serce masz złote, razem przez miasto, po swoją przygodę! Michałku, ty stary rowerze, choć czasem na postoju sam się rozbierzesz, łatam dętkę, dokręcam śrubę, ty jedziesz ze mną — i to jest chluba! [Outro] Michałku, jeszcze jeden kurs, choć dzwonek kaszle — znamy ten puls. Stary rower, wielki styl, im dalej jedziesz, tym lepszy film!