"நீ இருந்தால் போதும்"

लिरिक्स

[முன்னுரை] வானம் எழுதாத கவிதையை... என் இதயம் உன் பெயரில் எழுதியதே... பூக்கள் சொல்லாத மொழியை... என் கண்கள் உன்னிடம் பேசியதே... [சரணம் 1] காலைப் பனித்துளி சூரியனைத் தேடும் போல... என் உயிர் தினமும் உன் அன்பைத் தேடுதே... நதி கடலை சேரும் விதி போல... என் வாழ்வு உன் கரங்களில் நிறைவடைகிறதே... காற்றுக்கு வாசம் தந்தது பூவென்றால்... என் வாழ்க்கைக்கு அர்த்தம் தந்தது நீதான்... இரவுக்கு நிலவு அழகென்றால்... என் இதயத்திற்கு என்றும் ஒளி நீதான்... [பல்லவி] என் கணவனே... என் கவிதையின் முதல் எழுத்தே... என் இதயத்தின் இனிய இசையே... நீ சிரித்தால்... என் உலகம் வசந்தமாகும்... நீ பார்த்தால்... என் உயிரே பாடலாகும்... நீ இருந்தால் போதும்... வேறு வரம் வேண்டாம்... உன் அன்பு இருந்தால்... என் வாழ்வு முழுதும் வசந்தமே... [சரணம் 2] மழைத்துளி மண்ணை முத்தமிடும் நேரம் போல... உன் வார்த்தைகள் என் மனதை வருடுகின்றன... ஆலமரம் நிழல் தருவது போல... உன் அன்பு என் உயிருக்கு அமைதி தருகிறது... ஆயிரம் நட்சத்திரங்கள் வானில் இருந்தாலும்... என் வானத்தின் முழு நிலவு நீதான்... ஆயிரம் பூக்கள் பூத்திருந்தாலும்... என் வாழ்க்கையின் நந்தவனம் நீதான்... [கவிதை] நான் எழுதும் கவிதையில்... மை இல்லை... உன் நினைவுகள்தான்... நான் பார்க்கும் கனவில்... வண்ணம் இல்லை... உன் சிரிப்புதான்... நான் வாழும் வாழ்க்கையில்... செல்வம் இல்லை... உன் அன்புதான்... [இறுதிப் பல்லவி] காலங்கள் மாறட்டும்... பூக்கள் உதிரட்டும்... நிலவுகள் தேயட்டும்... என் காதல் மட்டும்... உன் கைகளை விடாது... உன் நிழலாய் வருவேன்... உன் மூச்சாய் இருப்பேன்... உன் சிரிப்பில் வாழ்வேன்... உன் இதயத்தில் என்றென்றும் மலர்வேன்... [முடிவு] நான் ஒரு கவிதை என்றால்... அதன் பொருள் நீதான்... நான் ஒரு பாடல் என்றால்... அதன் உயிர் நீதான்... என் வாழ்வின் ஒவ்வொரு வரியிலும்... என்றும் எழுதப்பட்ட பெயர்... "நீ" மட்டும்தான்... ❤️