Κυριακή στο Σιτάν

Lyrics

Κυριακή — Κυριακή στο νερό Στην άκρη της Σαλαμίνας, εκεί που λάμπει το νερό, έχει ένα σπίτι γεμάτο μνήμες, γεμάτο φως και ουρανό. Οι γάτες λιάζονται στις πέτρες, ο καφές μυρίζει σαν γιορτή, κι η Κυριακή κοιτάζει πέρα, σαν να ξαναρχίζει η ζωή. Ίσως να είδε παραπάνω, ίσως να κράτησε πολλά, μα όποιος λέει τ’ όνομά της, ακούει Κυριακή ξανά. Κυριακή, Κυριακή, Κυριακή στα ελληνικά, με τα χέρια γεμάτα έγνοια και την καρδιά σου πάντα κοντά. Κυριακή, Κυριακή, γυναίκα από φωτιά και θάλασσα, τρέχεις για όλους, νοιάζεσαι για όλους, μα όλοι σ’ αγαπούν βαθιά. Η Κύπρος ζει μες στα όνειρά της, κι η Αγγλία μέσα στη φωνή, έξι χρόνια σε ξένους δρόμους, μα ίδια έμεινε η ζεστή ψυχή. Έκοβε μαλλιά, μιλούσε μ’ ανθρώπους, κάθε κεφάλι κι ιστορία, με το ψαλίδι και τα μάτια έβλεπε μέσα στην καρδιά. Κι όσα έχασε δεν τα λέει, τα κουβαλάει σιωπηλά, μα όταν μαγειρεύει γι’ αυτούς που αγαπάει, γίνεται αγάπη κι η πληγή ξανά. Κυριακή, Κυριακή, Κυριακή στα ελληνικά, με τα χέρια γεμάτα έγνοια και την καρδιά σου πάντα κοντά. Κυριακή, Κυριακή, γυναίκα από φωτιά και θάλασσα, τρέχεις για όλους, νοιάζεσαι για όλους, μα όλοι σ’ αγαπούν βαθιά. Για τον Παύλο έχει πάντα φως, για τον Ton καρέκλα, πιάτο, χαρά, κι όποιος κουράστηκε απ’ τον κόσμο, βρίσκει κοντά της αγκαλιά. Και λέει πως όλο ανησυχεί, πως όλα πρέπει να γίνουν σωστά, μα πίσω από χίλιες έγνοιες της κρύβεται μόνο αγάπη βαθιά. Απαλή κιθάρα, λίγο πιάνο, σαξόφωνο πάνω απ’ το γιαλό, μάτια γάτας μες στο βράδυ, φεγγάρι πάνω στο νερό. Κυριακή, Κυριακή, Κυριακή στο νερό, με καρδιά σαν τη Σαλαμίνα και δάκρυ κοντά στο χαμόγελο. Κυριακή, Κυριακή, μείνε λίγο ακόμα εδώ, με τη θάλασσα μπροστά στο σπίτι και αγάπη γύρω απ’ το τραπέζι ζεστό. Κυριακή, γλυκιά Κυριακή, εκεί που οι έγνοιες σβήνουν σιγά, σαν τα κύματα μπρος στο σπίτι σου που ψιθυρίζουν ξανά τ’ όνομά σου. Κυριακή… Κυριακή… Κυριακή στο νερό.