Różne chwile

Songtekst

RÓŻNIE BYWA [Zwrotka 1] W życiu różnie bywa — raz masz fart, raz zbierasz baty, raz otwierasz szampana, innym razem liczysz straty. Nie każda rana uczy, nie uszlachetnia cierpienie, lekcja jest dopiero wtedy, gdy coś w sobie zmienię. „Ile dasz, tyle dostaniesz” — no to skąd te puste ręce u tych, którzy dali wszystko, nawet gdy nie mieli więcej? Nie chcę liczyć dobra jak odsetek na lokacie, chcę pomagać, nawet kiedy nikt mi za to nie zapłaci. O co walczę? Dokąd idę? Ile jeszcze cudzych pragnień mam nazywać swoim planem, nim mi własnych marzeń braknie? Szacunek, braterstwo, lojalność — dobrze znam te słowa, tylko trudniej nimi żyć, niż na bitach je rymować. Też wołałem „bracie”, a nie zawsze byłem bratem, ile razy cudzą krzywdę kwitowałem głupim żartem? Nie wymuszę słowem „sorry”, żeby ktoś mi znów zaufał, trzeba wrócić, dotrzymać słowa, wreszcie kogoś wysłuchać. [Refren — melodyjnie] Różnie bywa — raz masz wszystko, raz masz nic, tyle chcemy mieć, zapominamy żyć. Daj mi spokój w głowie, obok swoich ludzi, dom, w którym nad ranem żaden strach nie budzi. Różnie bywa — raz masz wszystko, raz masz nic, tyle chcemy mieć, zapominamy żyć. Daj mi spokój w głowie, obok swoich ludzi, dom, w którym nad ranem żaden strach nie budzi. [Zwrotka 2] Ktoś zabija dzieciaka — pusty pokój został w domu, jak powiedzieć jego matce: „Jutro będzie lepiej znowu”? Dom miał chronić starszych ludzi, pachnieć chlebem i obiadem, jakim cudem cudze życie stało się dla kogoś kadrem? Palec sunie po ekranie, znika rozpacz i cierpienie, czy wraz z następną rolką przewijamy też sumienie? Nie naprawię tego świata samym gniewem na nagłówki, lecz nie chcę wobec krzywdy szukać wygodnej wymówki. Ręka rękę myje, układ ukrywa ślady, wielkie słowa o honorze, małe ceny za zasady. „Strzeż mnie przed przyjaciółmi” — życie zna te słowa, najbardziej boli nóż, gdy znasz rękę, co go chowa. Ale nie każdy bliski czeka tylko, aż upadnę, ktoś mnie widział bez pancerza i pozostał moim bratem. Nie chcę przez jedną zdradę zamknąć się na całe lata, jeden fałszywy człowiek nie jest twarzą tego świata. [Refren — melodyjnie] Różnie bywa — raz masz wszystko, raz masz nic, tyle chcemy mieć, zapominamy żyć. Daj mi spokój w głowie, obok swoich ludzi, dom, w którym nad ranem żaden strach nie budzi. [Bridge — ciszej, oszczędny bit] Nie na każdą prowokację muszę zaraz odpowiedzieć, nie chcę znów przez chwilę gniewu długo wstydzić się za siebie. Chcę odbierać, kiedy dzwonią, zamiast „jutro” mówić „jestem”, czasem komuś ratujesz wieczór jednym małym, zwykłym gestem. Nie chcę świata na kolanach, nie chcę wygrać cudzym kosztem, chcę, by ktoś, kto przy mnie siada, mógł spokojnie złapać oddech. Cisza, spokój, trochę śmiechu — chyba właśnie o to walczę: mieć przy stole swoich ludzi, nie ich zdjęcia w czarnej ramce. [Refren — pełny bit, drugi głos w tle] Różnie bywa — raz masz wszystko, raz masz nic, tyle chcemy mieć, zapominamy żyć. Daj mi spokój w głowie, obok swoich ludzi, dom, w którym nad ranem żaden strach nie budzi. Różnie bywa — raz masz wszystko, raz masz nic, tyle chcemy mieć, zapominamy żyć. Daj mi spokój w głowie, obok swoich ludzi, dom, w którym nad ranem żaden strach nie budzi. [Outro — mówione] Kiedyś chciałem, żeby było o mnie głośno. Dzisiaj chcę, żeby przy mnie komuś było spokojniej.