Ponurak 2

Songtekst

**[Intro]** Raz, raz, raz… Podobno szkoda ci czasu, a pół godziny siedzisz i nagrywasz o mnie. No to dawaj, Ponurak — sprawdzamy te skillsy. **[Zwrotka 1]** Te kciuki w górę na razie w większości lecą dla ciebie, więc nawet swoich nie szanujesz, kiedy plujesz na nich, ty zjebie. Ty szlifujesz skillsy? Chłopie, gdzie ten rozwój? Zamiast progresu — regres, każdy kolejny wers to krok w dół. Wróciłeś głodny z tyry, dałeś mi pół godziny życia, po czym krzyczysz „nie mam czasu” — sam się gubisz we własnych zdaniach. „Ostatni raz”, „wypierdalaj”, „nikt cię nie słucha” — raz, raz, raz, a jednak wchodzisz, słuchasz, piszesz, nagrywasz — kolejny raz. **[Refren]** Ja nie szczekam, bo nie jestem psem, ty kundel zwykły, więc dobrze znasz ten dźwięk. „Wypierdalaj z tym AI” — to cały twój plan? Przy pomocy AI wyjaśniam ciebie — i co, boli ten stan? Ty mówisz „skillsy”, ja pytam: gdzie one są? Bo słyszę tylko bluzgi, groźby i ten sam ton. Chciałeś pokazać pazur, a pokazałeś tylko złość, tyle dymu w tym numerze, a konkretów prawie dość. **[Zwrotka 2]** „Wasze rymy pod respirator” — twoje już leżą na OIOM-ie, miałeś mnie zgasić tym dissem, sam zgasłeś w swoim tonie. Mówisz, że nikt mnie nie słucha — a ty tego wysłuchałeś, czyli „nikt” to chyba ty? Sam się właśnie podpisałeś. **Mister Nobody — pasuje do ciebie jak ulał, więc nie zgrywaj tu kogoś, skoro z ciebie kawał chuja.** „Jutro będziesz przepraszał na kolanach” — co ty, film nagrywasz? Miała być bitwa na wersy, a ty tylko pianę wypluwasz. Katana, język, groźby — chłopie, gdzie tu technika? Miał być raper z warsztatem, wyszedł wkurwiony krzykacz. A ta twoja metafora? „Jak ruchasz kurwę i mówisz, że kochana” — chciałeś błysnąć porównaniem, wyszła bieda intelektualna. Mówisz, że nie piszę sam, bo AI pomaga mi składać wersy, ty sam piszesz bez AI — i właśnie pokazałeś, ile to warte. Ja mam narzędzie i pomysł, ty masz tylko bluzgi w arsenale, więc zanim mi powiesz, kto tu pisze — naucz się pisać w ogóle, baranie. Bo AI cię nie boli przez technologię ani przez styl, ciebie boli, że z pomocą maszyny ktoś cię rozkłada na pył. **[Bridge]** Tak szczekasz o kolanach? Sam uklękniesz do miecza, tylko nie do mojego, chłopie — mnie jak ciebie to nie podnieca. Na miecze? Dawaj. Na wersy? Nie boję się wojować, chcesz karę, chłopcze? To na bicie będziesz jej żałować. O pętli na szyi pisać? Komuś takie teksty dawać? I potem jeszcze o skillsach i szacunku próbować rozprawiać? To z ciebie, kurwo, zwykły burak i kawał chama, ja cię cisnę za rap — ty komuś śmierci życzysz. Inna skala. **[Refren]** Ja nie szczekam, bo nie jestem psem, ty kundel zwykły, więc dobrze znasz ten dźwięk. „Raz, raz, raz, wypierdalaj z AI” — taki masz plan? Przy pomocy AI wyjaśniam ciebie — i co, boli ten stan? **[Outro]** Mówisz „ostatni raz”? Nie kończ jeszcze przedstawienia, skoro taki z ciebie kozak, dawaj kontrę — bez pierdolenia. Nagraj jeszcze raz, pokaż w końcu te skillsy, o których gadasz, bo jak na razie więcej szczekasz, niż naprawdę rapem władasz. Ponurak — ksywa trafiona, zrobiło się ponuro, nie przez mrok twoich wersów, tylko przez to, jak poleciałeś w dół. Następnym razem mniej piany, mniej gróźb, mniej gadania — **dawaj kontrę, Mister Nobody. Czekam na drugą rundę nagrania.**