Wibracje

Testo

# WIBRACJE **[Intro — mówione, na luzie]** Dobra… Raz dobrze, raz źle — wiadomo. Byle tych dobrych chwil było więcej, nie? Ej, poczuj to… **[Zwrotka 1]** Luźna wkrętka, fajna wibracja, jadę tu, ziomek, jadę, kurwa, na maksa. Raz się wszystko klei, raz się sypie cały plan, ale chcę tych dobrych chwil więcej, póki czas. Ludzie czasem są tu razem, czasem każdy chodzi sam, jeden pyta, jak się czujesz, drugi — ile z tego ma. Każdy chce mieć święty spokój, każdy mówi: „Nie chcę stresu”, a jak trzeba kogoś wesprzeć, nagle nie ma już zasięgu. Też pod siebie coś tam motam, przecież nie udaję świętego, tylko po co przy tym, kurwa, kopać dołki pod kolegą? Dzisiaj pełno dobrych mordek, kiedy dobrze idzie biznes, ciekawe, kto zostanie, kiedy wszystko nagle pryśnie. Nie zapomnij, kto był obok, kiedy przyszła zła godzina, kto ci podał wtedy rękę — nie musiałeś się przypominać. Kto nie zrobił z tego długu, tylko wsparł jak swego brata — takich ludzi się pamięta, nawet kiedy lecą lata. **[Refren — melodyjnie, z bujaniem]** Poczuj moje wibracje, mordo, jadę dalej, czasem ogień, czasem spokój — dobrze znam ten balet. Niech tych dobrych chwil przybywa, niech nam będzie lżej, za tych, co podali rękę, kiedy było źle! Jadę dalej, dalej — miasto jeszcze gra, czasem obok moi ludzie, czasem tylko ja. Różne życie daje akcje, różnie zmienia skład, ale swoich się pamięta, nawet gdy ich obok brak. **[Zwrotka 2]** Zielone światło, taksi czeka, miasto jeszcze nie śpi, za szybami czyjeś życie, a ja zbieram z niego wersy. Kiedyś wszystko było inne, dziś nie czuję tamtej biedy, ale paru scen z pamięci nie wymażą mi przelewy. Widziałem ziomka, co spalił chatę, potem rozjebaną facjatę, ciężko takie wspomnienia nazwać beztroskim latem. Twardy facet, żaden banan, ale jemu też bywało ciężko, czasem zamiast gryźć to w sobie, lepiej rzucić: „Mordo, kiepsko”. Jeden powie: „Sam se winny”, drugi wyciągnie telefon, trzeci siądzie bez gadania i zostanie chwilę z tobą. I o to mi tutaj chodzi, chyba właśnie o empatię, zanim komuś przykleisz łatkę, poznaj całą sytuację. Brawa dla tych, którzy walczą, choć już dawno zgasły brawa, i dla tych, co się nie skuszą, kiedy ktoś wycenia zasady. Prosta gadka, proste sprawy — chcę zarabiać, dobrze żyć, mieć do kogo wrócić i nie musieć przed nim niczego kryć. **[Refren]** Poczuj moje wibracje, mordo, jadę dalej, czasem ogień, czasem spokój — dobrze znam ten balet. Niech tych dobrych chwil przybywa, niech nam będzie lżej, za tych, co podali rękę, kiedy było źle! Jadę dalej, dalej — miasto jeszcze gra, czasem obok moi ludzie, czasem tylko ja. Różne życie daje akcje, różnie zmienia skład, ale swoich się pamięta, nawet gdy ich obok brak. **[Przejście — ciszej, bardziej do siebie]** Hazard woła: „Dawaj, może dziś wygrana czeka”. Tylko czy kolejna wygrana zrobi ze mnie człowieka? Mówię: „Tylko dodatek”… zaraz, dobrze znam tę gadkę. Ile razy tak mówiłem, zanim podnosiłem stawkę? Różne akcje, różne noce, nie na wszystko mam odpowiedź, czasem słucham własnych wersów, żeby złapać, co mam w głowie. Jadę dalej, miasto miga, jeszcze nie zamykam spraw. Więcej dobrych chwil — pamiętasz? Właśnie taki był mój plan. **[Refren — pełniej, drugi głos w tle]** Poczuj moje wibracje, mordo, jadę dalej, czasem ogień, czasem spokój — dobrze znam ten balet. Niech tych dobrych chwil przybywa, niech nam będzie lżej, za tych, co podali rękę, kiedy było źle! Jadę dalej, dalej — miasto jeszcze gra, czasem obok moi ludzie, czasem tylko ja. Różne życie daje akcje, różnie zmienia skład, ale swoich się pamięta, nawet gdy ich obok brak. **[Outro — swobodnie, jak końcówka freestyle’u]** Ej… jadę dalej, mordo, stale. Dobre chwile? Oby było ich więcej. Brawa dla tych, którzy nie oddali ducha walki. I nie sprzedali zasad. Poczuj moje wibracje…