Recep Ivedik

歌詞

Gece yine çöktü üstüme, Kimse bilmez içimde ne var. Herkes Recep’i gülerken gördü, Ama kimse sormadı: “Sen nasılsın lan?” Ben de sevdim be Sibel… Hem de öyle böyle değil. Seni düşünmediğim bir gece yok, Ama sen gittin… ben kaldım kendi kendimle. Çocukluğumdan beri hayat bana sertti, Güldüm geçtim, çünkü ağlamak bana göre değildi. Param yoktu, huzurum yoktu, Ama seni görünce ilk defa içim ısınıyordu. Sen benim için başka bir şeydin, Kalabalığın içinde evim gibiydin. Ben sana kalbimi açtım, Sen kapıyı çekip gittin. Şimdi herkes diyor: “Boş ver Recep, unut.” Ulan kolay mı sandınız? İnsan sevdiğini nasıl unutur? Ben seni kafamdan değil, kalbimden çıkarmaya çalışıyorum. Sibel, söyle bana neden gittin? Ben sana ne yaptım da beni sildin? Benim sevgim sana yetmedi mi? Yoksa ben mi fazla sevdim? Sibel… Bu kalp hâlâ seni arıyor. Ama gururum diz çökmüyor, İçimde bir Recep var… Her gün biraz daha bağırıyor. Bazen aynaya bakıyorum, Karşımda gülen bir adam görüyorum. Ama o gülüş benim değil artık, İçimde paramparça bir adam taşıyorum. Ben kötü biri değilim lan! Sadece hayat beni böyle yaptı. Kime güvensem arkamdan vurdu, Kime sarılsam elimde yalnızlık kaldı. Sen de gittin… Hem de hiçbir şey söylemeden. Bir insan bu kadar kolay mı vazgeçer? Ben seni unutmaya çalışırken Sen belki çoktan beni unuttun. Ama bak Sibel… Ben değiştim. Eskisi gibi değilim artık. Kalbimi herkesin önüne koymuyorum. Çünkü her koyduğumda biri üstüne basıyor. Sibel, söyle bana neden gittin? Ben sana ne yaptım da beni sildin? Benim sevgim sana yetmedi mi? Yoksa ben mi fazla sevdim? Sibel… Bu son kez söylüyorum adını. Çünkü sevgi bittiği yerde Öfke başlıyor bazen. Yeter lan! Ben sizin bildiğiniz Recep değilim artık! Güldüm diye saf sandınız, Sustum diye korkak sandınız! Sibel gitti diye dünya mı duracak? Durmayacak! Ben düştüm mü? Düştüm! Ama kalkmasını da bilirim ulan! Kalbimi kırdınız diye Benim omurgamı kıramazsınız! Sibel… Seni sevdim. Gerçekten sevdim. Ama artık arkanı dönüp gittiğinde Ben peşinden koşmayacağım. Çünkü bazı insanlar kaybedilmez… Bazı insanlar kurtulunur! Hadi şimdi herkes yoluna! Benim de sabrımın bir sonu var ulan!