Koffiepott

가사

Moin, moin, nu hört mol to, bi uns is jümmers wat in Goh! Vun Berlin bet na Rheine hen, dor kennt sik all de Lüüd vun binnen! De Sascha snackt den ganzen Dag, wiel he dat nu mol geern so mag. He weet vun Football, Sport un KI, un wenn he anfängt, swiegt keen Vieh! De Melanie, de hett dat Leid, se weet Bescheed to jeder Tied. Wenn Sascha wedder Dummtüch maakt, denn warrt nich lang mehr nafragt! Un Emma, uns lütt Wirbelwind, dat is en bannig fixet Kind! Mit Basketball un grote Freud, maakt se de ganze Familie heit! Hejo, hejo, wat för'n verrückten Hopen! Bi uns warrt lacht, bi uns warrt sungen! Hejo, hejo, nu geiht dat richtig rund, uns Familie is de beste, dat weet jeder Hund! De Ingrid, de hett allens in'n Blick, bi ehr löppt nix mit halvet Glück. Se weet genau, wat morgen passeert, un Lothar hett dat längst kapeert! De Lothar sitt ganz kommod dorbi, mit Koffie un en beten Ruh. He kiekt sik dat Spektakel an, un denkt: Wat hebb ik bloots för'n Clan? De Oma Anneliese seggt: „Nu hebbt ji mi den Dag verdreht!“ Doch wenn de Lüüd denn wedder lacht, denn lacht se mit, dat is doch pracht! Hejo, hejo, wat för'n verrückten Hopen! Bi uns warrt lacht, bi uns warrt sungen! Hejo, hejo, nu geiht dat richtig rund, vun Rheine bet na Berlin, wi blievt all gesund! De Lutz, de sitt in München fast, doch bi uns hett he jümmers Platz. Wenn he mol wedder bi uns steiht, denn weet he, wo de Wind herweiht! De lütte Romy, flink un klook, de maakt den groten Lüüd wat vör. Se lacht un danzt, se maakt Radau, un jeder weet: Dat geiht genau! De Onkel Jens kummt ut Hamburg ran, en echten Norden kennt de Mann. He snackt en Spruch, de anner lacht, un glieks is wedder Krach entfacht! De Moni un de Peter twee, de sünd dorbi, dat is doch scheun! De een vertellt, de anner lacht, so warrt de halve Nacht verbracht! Hejo, hejo, wat för'n verrückten Hopen! De een will Ruh, de anner will noch singen! Hejo, hejo, de Stimmung is so groot, bi uns gifft dat keen Langewiel, nich mol in de Not! Wenn all tosamen an'n Disch nu sitt, denn kriggt ok jeder sien Deel mit. De een vertellt, de anner snackt, de dritte hett den Witz verkackt! De Sascha röppt: „Nu hört mol her!“ De Melanie seggt: „Nich noch mehr!“ De Emma lacht, de Romy gröhlt, un Lothar hett sik Koffie höllt! De Ingrid röppt: „Nu is mol Schluss!“ Doch Oma gifft noch eenen Kuss. Un Lutz, de lacht sik bannig scheef, wiel jeder hier sien Leben leevt! Hejo, hejo, wat för'n verrückten Hopen! Bi uns warrt lacht, bi uns warrt sungen! Hejo, hejo, nu singt wi all tosamen, vun Berlin över München bet na Rheine! Un wenn de Avend langsam kümmt, un all de Lüüd wat stiller sünd, denn weet wi, wat uns tosamenhöllt: Dat is de Familie, de för uns tellt! Denn Geld un Gold, dat maakt nich froh, doch uns Familie, de maakt dat so! Wi sünd nich perfekt, dat weet doch jeder, doch tosamen sünd wi jümmers stärker! HEJO, HEJO, NU ALLE MANN! DAT SCHIFFERKLAVIER, DAT FÄNGT NOCH AN! HEJO, HEJO, WAT FÖR'N HOPEN! BI UNS BLIEVT ALLE DÖREN OPEN! MOIN MOIN! UN NU NOCH EENEN! PROOOOST!