YAŞAMAYI UNUTMA — BEN HÂLÂ BURADAYIM

가사

[Intro — Whispered deep male voice, sad violin, soft piano] 2008… Bir saniye… Bir kaza… Ve hayatım… ikiye ayrıldı. [Silence] [Verse 1 — Deep emotional male voice, gentle violin] Bir zamanlar aslanlar kadar güçlüydüm, Özgürce yaşar, güler, yürürdüm. Motorum altımda, rüzgâr yüzümde, Hayatı yaşardım gönlümce. Sonra geldi o tek saniye… Boynumdan aşağı bedenim sustu. Bacaklarım artık yürümüyordu… [Voice rises powerfully] AMA HİÇ KİMSE İRADEMİ KIRAMADI! [Chorus — Powerful high emotional vocals, crying violins] YAŞAMAYI UNUTMA! BUGÜNÜ KAÇIRMA! Dün bir daha geri gelmez, Ne kadar ağlasan da! Ben hâlâ geziyorum… Araba kullanıyorum… Gülüyorum, seviyorum, yaşıyorum! Bedenim değişti… AMA BEN HÂLÂ BURADAYIM! [Instrumental — Heartbreaking Turkish clarinet and violin] [Verse 2 — Soft sorrowful voice] Her sevda karşılık bulmaz, Her gönül aynı aşkla yanmaz. Seni sevmeyen bir kalbin peşinde, Ömrünü tüketme boş yere. Bazen aşk sandığın gelip geçer, Zaman sessizce ellerinden gider. Bir kişiye takılıp kalırken, Dünyanın güzelliği gözünden silinir. Oysa yanında seni sevenler var, Seni anlayan, sana değer verenler var. [Whisper, emotional pause] Geçen her saniye… BİR DAHA GERİ GELMEZ! [Verse 3 — Warm piano, tender strings] Gerçek sevgi tanımaktır, Anlamak ve saygı duymaktır. Birlikte gülmek, birlikte ağlamak, Zor günlerde yanında kalmaktır. Onun mutluluğu senin mutluluğun, Senin huzurun onun huzurudur. Evlatların, ailen, gerçek dostların… İşte hayatın en güzel yanları. [Softly] Kapalı bir kapıya bakıp durma… Açık kapılardaki güzelliği unutma. [Bridge — Piano only, deeply reflective voice] Çocukken bir avroyla gülerdin, Küçük şeylerle mutlu olurdun. Sonra yüzler, binler, milyonlar istedin… Ama o saf mutluluğu geri getiremedin. Milyarların olsa ne olur? Dünyanın kralı olsan ne olur? Aynı anda kaç evde yaşarsın? Kaç arabayı birden kullanırsın? Altın tabakta yesen de… Yemek yine yemektir. Su ise… [Deep silence] SU YİNE SUDUR! [Climax — Rising violins, dramatic orchestra] HER YAŞIN AYRI BİR GÜZELLİĞİ VAR! Çocukluğun masumiyeti… Gençliğin heyecanı… Yaşlılığın bilgeliği var! Neden olmayanın peşinden koşup, Elindekilerin değerini unutuyorsun? [Powerful heartfelt shout] UYAN ARTIK! AÇ GÖZLERİNİ! SEV! GÜL! YAŞA! HAYAT ÇOK GÜZEL… BOŞA HARCAMA! [Final Chorus — Full orchestra, powerful emotional male singing] Bedenim değişti… AMA RUHUM KIRILMADI! Hayat beni yere düşürdü… AMA BENİ YENEMEDİ! Eskisi gibi yürüyemiyorum… Ama hâlâ sevebiliyorum! Hâlâ gülebiliyorum! Hâlâ birilerine yardım edebiliyorum! VE KALBİM ATTIKÇA… YAŞAMAYA DEVAM EDECEĞİM! [Outro — Orchestra fades, lonely crying violin] 2008… Bir saniye benden çok şey aldı… Ama bana bir gerçeği öğretti… Hayat sahip oldukların değil… Hissettiklerin… Paylaştıkların… Ve sevdiklerindir. [Whispering, almost crying] Yarını bekleme… Bugünün ne kadar güzel olduğunu Çok geç olmadan anla… [Three seconds of silence] BEN… HÂLÂ BURADAYIM. [Long sorrowful violin solo, fading into silence]