3 6 9

Lyrics

**Tytuł: 3 6 9** **Intro** Trzy, sześć, dziewięć… Nie wiem, czy to los, czy tylko znak na niebie, ale czasem liczby mówią więcej niż ludzie. **Zwrotka 1** Urodzony w sierpniu, pod znakiem Lwa, w oczach mam ogień, w sercu stary świat. Zero dwa, zero osiem, jeden dziewięć osiem osiem, dodaj cyfry — trzydzieści sześć, dziewiątka niesie głos mnie. Trójka dała słowo, żebym mówił, co przeżyłem, szóstka dała serce, żebym swoich nie zgubił. Dziewiątka dała karmę, żebym z bólu zrobił siłę, i choć nieraz spadłem nisko, dalej idę, dalej lubię. Nie jestem święty, ale czuję więcej niż pokazuję, czasem śmiech na twarzy, w środku kosmos się gotuje. Stara dusza w nowym ciele, lew z bliznami po bitwach, życie mnie uczyło ostro, ale dało mi rytm na kartkach. **Refren** Trzy — to mój głos, kiedy cisza boli w nocy, sześć — to moje serce, kiedy trzeba bronić swoich. Dziewięć — to mój los, kiedy wracam po upadku, kod dobrej passy zapisany gdzieś w przypadku. Trzy, sześć, dziewięć — niech prowadzi nas ta droga, dwa Lwy patrzą w niebo, każdy niesie coś od Boga. Trzy, sześć, dziewięć — głos, serce i przeznaczenie, stare dusze wiedzą, że nic nie dzieje się bez znaczenia. **Zwrotka 2** Ona dwadzieścia osiem, zero siedem, dziewięćdziesiąty, też trzydzieści sześć przez dziewięć — kosmos robi swoje zwroty. Ja drugi sierpnia, ona koniec lipca, dwa Lwy, dwa charaktery, jedna dziwna synchronizacja. Nie mówię, że to pewnik, nie robię z tego religii, ale dziwnie się robi, kiedy liczby grają jak winyl. Ta sama nuta w datach, ten sam ogień w spojrzeniach, jakby ktoś nam zostawił kod do rozszyfrowania istnienia. Dwie korony, ale po co walczyć o tron? Lepiej z dwóch historii zrobić jeden mocny front. Nie testować dumy, nie chować prawdy za murem, bo stare dusze milczą długo, ale czują podwójnie. **Refren** Trzy — to mój głos, kiedy cisza boli w nocy, sześć — to moje serce, kiedy trzeba bronić swoich. Dziewięć — to mój los, kiedy wracam po upadku, kod dobrej passy zapisany gdzieś w przypadku. Trzy, sześć, dziewięć — niech prowadzi nas ta droga, dwa Lwy patrzą w niebo, każdy niesie coś od Boga. Trzy, sześć, dziewięć — głos, serce i przeznaczenie, stare dusze wiedzą, że nic nie dzieje się bez znaczenia. **Zwrotka 3** Mama dwadzieścia dziesięć, pięćdziesiąt osiem — dwadzieścia sześć przez osiem, serce rodziny, a kręgosłup jak ze stali nosi. Ona mnie uczyła, że siła to nie krzyk, tylko wstać po wszystkim, kiedy świat mówi: „już nic”. I może dlatego w moich liczbach jest ta dziewiątka, bo dużo się kończyło, zanim przyszła dobra passa. Dużo drzwi zamkniętych, dużo nocy bez odpowiedzi, ale kto ma stare serce, ten się z czasem nie spieszy. Trzy — piszę wersy, żeby nie zwariować, sześć — pamiętam twarze, którym warto było ufać. Dziewięć — wybaczam, ale już nie wracam w ciemność, bo każdy upadek miał mnie tylko zbliżyć do siebie. **Bridge** Niech mówią, że to liczby, że przypadek, że zabawa, ja wiem tylko, że czasem znak przychodzi, kiedy dusza sama. Niech mówią, że to nic — ja i tak widzę sens, trzy, sześć, dziewięć — mój kod, mój tlen. **Ostatni refren** Trzy — to mój głos, kiedy cisza boli w nocy, sześć — to moje serce, kiedy trzeba bronić swoich. Dziewięć — to mój los, kiedy wracam po upadku, kod dobrej passy zapisany gdzieś w przypadku. Trzy, sześć, dziewięć — niech prowadzi nas ta droga, dwa Lwy patrzą w niebo, każdy niesie coś od Boga. Trzy, sześć, dziewięć — głos, serce i przeznaczenie, stare dusze wiedzą, że nic nie dzieje się bez znaczenia. **Outro** Trzy daje głos. Sześć daje serce. Dziewięć daje sens. A Lew? Lew nawet po upadku wraca po swoje.