Łagowski

Lyrics

Intro] Już nie wracaj… Słyszysz? To koniec… [Verse 1] Mówisz, że wszystko było moją winą, Że pamięć mam krótką, wybiórczą — jak kino. A prawda jest taka, że nie chcesz jej znać, Bo łatwiej oskarżać, niż w lustro się patrzeć. Piszesz, nachodzisz, choć drzwi są zamknięte, Nie widzisz granic — to już jest pęknięte. Mówisz „psychopata”, rzucasz słowa jak kamień, A sam nie umiesz zostawić mnie w spokoju — ani na chwilę. Pre-Chorus] To nie miłość, to był chaos i strach, Ja już nie chcę tak żyć — ani dnia. [Chorus] Bo mężczyzna to przystań, nie wojna i dym, Nie ktoś, kto rani, tylko ktoś, kto chce być. Bezpieczny port, kiedy świat wali się w pył, A nie kolejna bitwa, w której tracisz sił. Chcę czuć spokój, chcę czuć, że ktoś jest, Że mnie słucha, rozumie — naprawdę, nie przez stres. To, co było — skończyło się, nie wróci już, I nawet nie próbuj — bo to tylko kurz. [Verse 2] Łukasz, słyszysz? To nie jest już nasz czas, Za dużo było ran, za mało było „nas”. Budżet, pretensje, wyliczenia bez końca, A gdzie w tym wszystkim była troska? Gdzie był szacunek, gdzie była rozmowa, Zamiast krzyku i ran — cisza zdrowa. Mówisz, że dawałeś wszystko, co mogłeś, A ja pamiętam chłód i zamknięte drogi. Pre-Chorus] Ja nie jestem Twoim wrogiem — zrozum to wreszcie, Po prostu wybrałam siebie — nareszcie. Chorus] Bo mężczyzna to przystań, nie wojna i dym, Nie ktoś, kto rani, tylko ktoś, kto chce być. Bezpieczny port, kiedy świat wali się w pył, A nie kolejna bitwa, w której tracisz sił. Chcę czuć spokój, chcę czuć, że ktoś jest, Że mnie słucha, rozumie — naprawdę, nie przez stres. To, co było — skończyło się, nie wróci już, I nawet nie próbuj — bo to tylko kurz. [Bridge] I wiesz co, Łukasz… Słowo „spierdalaj ” ma dla Ciebie za dużo sylab, Więc powiem prościej — odejdź. Zostaw. Zamknij ten rozdział. Outro] Bo ja już nie walczę, Ja już nie krzyczę, Ja po prostu… żyję. Bez Ciebie.