Jeszcze rez

Lyrics

INTRO Najpierw mówi: „spróbuj”. Potem mówi: „prawie”. Na końcu mówi: „jeszcze raz”. ZWROTKA 1 Wszystko zaczyna się lekko, jak zabawa po godzinach, kilka kliknięć, kilka kart, szybki puls, adrenalina. Człowiek mówi: „mam kontrolę, przecież wiem, co robię”, a już stoi jedną nogą po tej ciemniejszej stronie. Nie wygląda jak problem, kiedy pierwszy raz coś wpada, bo wygrana robi z głowy własnego adwokata. Każdy błąd ma wytłumaczenie, każda strata ma plan, „zaraz wrócę do zera” — tak się zaczyna stan. Stawka rośnie po cichu, razem z nią rośnie ego, już nie chodzi o pieniądz, tylko o dowód samego siebie. Że masz nosa, że czujesz, że inni nie widzą tak, że gdzieś między losem a tobą jest sekretny znak. Ale los nie ma twarzy, nie zna twojego imienia, nie oddaje za wiarę, nie słucha tłumaczenia. Dzisiaj daje ci skrzydła, jutro zabiera grunt, i zostawia w ciszy z pytaniem: „po co znowu tu wrócił?” REFREN Jeszcze raz, jeszcze dziś, jeszcze mogę to odwrócić, jeszcze jeden ruch i wszystko przestanie się kruszyć. Jeszcze raz, jeszcze znak, jeszcze szczęście się odezwie, a za oknem świta dzień, którego nie chcesz pamiętać. Jeszcze raz, jeszcze plan, jeszcze wrócę na powierzchnię, jeszcze tylko jeden strzał, potem kończę — serio, wierz mi. Ale hazard zna ten tekst, słyszał go już milion razy, i za każdym „ostatnim” razem czeka znowu przy kasie. ZWROTKA 2 Hazard nie pyta, czy jesteś mądry albo silny, czy masz dom, pracę, rodzinę, dobre imię. On nie wchodzi drzwiami, nie robi wielkiej sceny, najpierw daje ci emocję, potem zabiera tlen. Nie każdy przegrywa wszystko jednego wieczoru, czasem człowiek traci siebie po kawałku, bez pozoru. Najpierw trochę snu, potem spokój, potem prawdę, potem bliskich, którym mówisz: „wszystko jest naprawdę ogarnięte”. Kłamstwo rośnie w ustach, bo wstyd siedzi w gardle, telefon świeci w nocy jak latarnia nad bagnem. Konto puste, głowa pełna, serce bije jak alarm, a ty nadal liczysz, że przypadek będzie miał dla ciebie plan. To nie jest tylko kasa, to nie jest tylko gra, to ucieczka od ciszy, która wie za dużo o nas. Bo najgorzej jest przegrać nie banknoty, nie żeton, tylko moment, w którym sam przestajesz sobie wierzyć. REFREN Jeszcze raz, jeszcze dziś, jeszcze mogę to odwrócić, jeszcze jeden ruch i wszystko przestanie się kruszyć. Jeszcze raz, jeszcze znak, jeszcze szczęście się odezwie, a za oknem świta dzień, którego nie chcesz pamiętać. Jeszcze raz, jeszcze plan, jeszcze wrócę na powierzchnię, jeszcze tylko jeden strzał, potem kończę — serio, wierz mi. Ale hazard zna ten tekst, słyszał go już milion razy, i za każdym „ostatnim” razem czeka znowu przy kasie. BRIDGE Profesjonalista wie, kiedy odejść od stołu. Hazardzista wie tylko, dlaczego musi zostać. I to jest cała różnica. ZWROTKA 3 Dobra passa to kłamca ubrany jak nagroda, przychodzi z uśmiechem, kiedy wszystko się udaje. Mówi: „jesteś inny, nie taki jak reszta”, i nagle każdy rozsądek ma za cichy przekaz. Bo gdy przegrasz, czujesz ból, ale czasem się budzisz, a gdy wygrasz, zaczynasz wierzyć, że los cię lubi. I to jest najgroźniejsze, ten pierwszy dowód w głowie, że niemożliwe wróci, jeśli tylko spróbujesz ponownie. Potem już nie grasz o sukces, tylko o ulgę, żeby wymazać błąd, żeby nie czuć, że runąłeś. Każdy nowy zakład jest jak plaster na ranę, tylko że pod plastrem zakażenie idzie dalej. I można mieć talent, można znać matematykę, można czytać ludzi, mówić: „to tylko statystyka”. Ale gdy głód decyduje, a nie chłodna głowa, to nawet dobra strategia staje się chorobą. OUTRO Hazard nie zawsze krzyczy. Czasem szepcze. I właśnie dlatego tak trudno go usłyszeć, zanim odpowiesz: „jeszcze raz”.