Z pamięcią w rytmie

Lyrics

Intro] Sam już nie wiem, o czym nawijać… Sam już nie wiem, co mam mówić. Tyle rzeczy w życiu było, tylu ludzi, tyle prób. [Zwrotka 1] Sam już nie wiem, o czym tutaj nawijać, sam już nie wiem, co mam mówić do bitu. Różne chwile w życiu, różni ludzie na trasie, jedni dali mi serce, inni tylko chwilę mitu. Czasem smutne jest to, Panie, że człowiek zapomina, kto mu podał rękę, kiedy kończyła się lina. Kto stał obok wtedy, kiedy nie było już świateł, kto nie patrzył na zysk, tylko został — jak brat z bratem. Wielu niewdzięcznych, wielu z krótką pamięcią, dziś cię nie znają, chociaż wczoraj żyli twoją ręką. Dzisiaj wielkie słowa, jutro cisza jak beton, a ja dalej pamiętam, kto nie był zwykłą etykietą. Staram się pamiętać, kto pomógł, kto obronił, kto nie był pętakiem, kiedy świat mnie dogonił. Kto nie uciekł bokiem, kiedy zaczęło się palić, kto zamiast mnie sprzedać, chciał mnie jeszcze ocalić. [Refren] Kto pamięta, ten wie, komu podać dłoń, kto zapomniał, temu życie kiedyś wystawi sąd. Nie chodzi o pomniki, nie chodzi o brawa, tylko o to, czy masz serce, kiedy kończy się zabawa. Kto pamięta, ten wie, ile waży gest, czasem jedno „jestem” więcej znaczy niż cash. Ludzie zmieniają twarze, czasem zmienia ich czas, ale dobro wraca echem, nawet gdy ucichł las. [Zwrotka 2] Nie jestem święty, mordo, sam mam swoje winy, swoje ciemne zakręty, swoje puste godziny. Ale jak ktoś był przy mnie, kiedy tonąłem w nocy, to ja tego nie wyrzucam, nie wycinam z pamięci. Bo są ludzie, co pomogli i nie chcieli za to nic, tylko żebym wstał z kolan i dalej umiał żyć. Są też tacy, co brali, aż zostały puste ściany, a gdy przyszła moja kolej — nagle wszyscy zapomniani. I to boli najciszej, nie krzyczy, nie woła, tylko siedzi gdzieś w środku jak samotna rozmowa. Czy lojalność dziś istnieje, czy to słowo z innej epoki? Czy brat dalej jest bratem, kiedy kończą się profity? Nie wiem, o co chodzi, ale jedno wiem na pewno: dobro trzeba oddać, zanim zrobi się ciemno. Bo życie jest krótkie, a pamięć bywa święta, i człowiek bez wdzięczności to człowiek bez serca. [Refren] Kto pamięta, ten wie, komu podać dłoń, kto zapomniał, temu życie kiedyś wystawi sąd. Nie chodzi o pomniki, nie chodzi o brawa, tylko o to, czy masz serce, kiedy kończy się zabawa. Kto pamięta, ten wie, ile waży gest, czasem jedno „jestem” więcej znaczy niż cash. Ludzie zmieniają twarze, czasem zmienia ich czas, ale dobro wraca echem, nawet gdy ucichł las. [Bridge] I może kiedyś ktoś też mnie źle zapamięta, może powie: „Mateusz? E, on też nie był święty”. Nie zaprzeczę, bo prawda ma swoje zakręty, ale jak kochałem ludzi — to na serio, nie na kredyt. Jak pomagałem — z serca, nie po zdjęcie, nie pod scenę, jak pamiętałem dobro, to pamiętałem też cenę. I choć czasem świat uczy, żeby twardnieć jak kamień, ja nie chcę być tym, co zapomniał, kto był dla mnie. [Outro] Bo każdy pamięta krzywdę, ale nie każdy pamięta dobro. A może właśnie po tym poznasz człowieka — czy umie powiedzieć: „dzięki, że wtedy byłeś obok”.