Gölge Yılları

Lyrics

Bir akşam vaktiydi çıktım bu şehirden yine, Yağmur düştü sessizce ceketimin içine. Ne bir dost omuz verdi ne bir ses yetişti, Meğer insan en çok kırılırmış kendine. Sokaklar dar geliyor, gökyüzü uzak bana, Bir türkü takılı kalmış yıllardır dudağıma. Adını anmasam da geçiyor her cümlemden, Bir yara gizlenirmiş bazen koca bir insana Nakarat Git desem gitmiyor bu hasret peşimden, Sil desem silinmiyor yüzün gözlerimden. Sen gittin, ben kaldım şu kederin içinde, Bir ömür eksik kaldım senli günlerden Bir tren geçti geceyi bölerek usulca, Ben yine seni düşündüm sigaramın ucunda. Ne kadar yol yürüdüysem o kadar sana vardım, Bazı yollar bitmezmiş haritada, avuçta. Dost bildiğim insanlar dağıldılar rüzgârda Kimi selam vermedi, kimi döndü duvara. Ben içimde büyüttüğüm bütün güzel şeyleri, Bıraktım bir sonbahar akşamında yıllara. Nakarat Git desem gitmiyor bu hasret peşimden, Sil desem silinmiyor yüzün gözlerimden. Sen gittin, ben kaldım şu kederin içinde, Bir ömür eksik kaldım senli günlerden. Şimdi hangi dağ ıdinler içimdeki fırtına, Hangi deniz çare olur bu yorgun ağırlığa? Ben seni unutmaktan değil de aslında Seni unutursam küserim bütün bir dünyaya