KALAHSTHI

Lyrics

தென்னாடுடைய சிவனே போற்றி, எந்நாட்டவர்க்கும் இறைவா போற்றி! ஆதியும் அந்தமும் இல்லாத பரம்பொருளை நோக்கி, வாயு பகவான் கடும் தவம் புரிந்தார். அவர்தம் பக்தியைக் கண்டு உருகிய ஈசன், 'வாயுவே! உனக்கு என்ன வரம் வேண்டும்?' என்று வினவினார். அதற்கு வாயு பகவான், 'இறைவா! அண்ட சராசரங்களிலும் உள்ள அனைத்து உயிர்களின் உடலிலும், உயிரிலும் நான் நீக்கமற நிறைந்து நிற்க வேண்டும். உமது ஐம்பூதத் தலங்களில் எனது தலமே முதன்மையான தத்துவமாக விளங்க வேண்டும்!' என்று வேண்டி நின்றார். வாயுவின் வேண்டுதலை ஏற்ற எம்பெருமான், இதோ... பொன்முகலி ஆற்றின் கரையிலே, அசைவற்று நிற்கும் கருவறையினுள்ளே, என்றும் அசைந்திடும் நெய்விளக்குச் சுடராய்... காற்று வடிவமாய் எழுந்தருளினார்! உயிர்களின் மூச்சுக் காற்றாய் விளங்கும் அந்த வாயு லிங்கத்தின் பெருமையைக் கேளுங்கள்!" காஞ்சியில் மண்ணாய், காவிரியின் நீரில் குளிர்ந்தாய், அண்ணாமலையில் அக்னிப் பிழம்பாய் உயர்ந்தாய்! பொன்முகலி ஆற்றின் புண்ணியக் கரையினிலே, கண்ணுக்குத் தெரியாத காற்றாய் நிறைந்தாய்! சிலந்தியும் பாம்பும் யானையும் பூசித்த, திருக்காளத்தி நாதனே வாயு வடிவமே போற்றி! அசைந்திடும் சுடராய் கருவறையில் நின்றாய் - எங்கள் ஆயுளைக் காக்கும் வாயு லிங்கமே! திருக்காளத்தி என்னும் திருநாமத்தோடு - நீ திசையெல்லாம் நிறைந்து நின்றாய் நிர்மல நாதனே! வாய் நூலினால் பந்தல் நெய்தது சிலந்தியே, மழை வெயில் பட்டு ஈசன் மேனி வாடாமல்! தன் எச்சில் நூலென்று எண்ணிப் பாராமல், நெஞ்சு உருகியே அங்கே கோட்டை கட்டியது! காற்றடித்தாலும் கலங்கிடாத வண்ணம், நூலினால் குடை பிடித்துத் தவம் செய்தது! அற்ப உயிர் என்று தள்ளி வைக்காமல், அந்தச் சிலந்திக்கு முக்தி தந்தாய் காளத்தி நாதனே! பாதாள லோகத்தில் இருந்து வந்த நாகமே, நாளும் நவரத்தினக் கற்களைக் கொண்டு வந்தது! ஈசனின் திருமுடியில் அத்தினங்களைக் கொண்டு, ஆசையோடு சூட்டி அழகு பார்த்தது! சூரியன் ஒளியில் அந்த ரத்தினங்கள் மின்ன, பரவசமாகிப் படம் எடுத்து ஆடியது! நாகத்தின் தூய்மையான பக்திக்கு இரங்கி, நற்கதி தந்தாய் திருகாளத்தி அண்ணலே! அசைந்திடும் சுடராய் கருவறையில் நின்றாய் - எங்கள் ஆயுளைக் காக்கும் வாயு லிங்கமே! திருக்காளத்தி என்னும் திருநாமத்தோடு - நீ திசையெல்லாம் நிறைந்து நின்றாய் நிர்மல நாதனே! பொன்முகலி ஆற்றின் தூய நீரினைக் கொண்டு, தும்பிக்கை ஏந்தி வந்தது புண்ணிய கஜமே! நாகம் சூட்டிய ரத்தினங்களை அழுக்கென்று நீக்கி, நாள்தோறும் நீரினால் அபிஷேகம் செய்தது! காட்டு மலர்களைக் கொண்டு அர்ச்சிக்க, கண்டு சினமுற்றது அங்கே நாக வேந்தனே! இரு உயிரும் மாறி மாறிப் போரிட்ட வேளையிலே, இருவருக்கும் முக்தியளித்தாய் வாயு லிங்கமே! வேடர் குலத் திலகமாய் வந்த திண்ணனார், ஈசன் மேல் கொண்ட காதலால் உருகினார்! வாயினால் நீர் சுமந்து அபிஷேகம் செய்து, காட்டுக் கறியினைப் பக்குவமாய்ப் படைத்தார்! ஈசனின் கண்ணில் குருதி வழிவதைக் கண்டு, தன் கண்ணையே அம்பு கொண்டு தோண்டி அப்பினார்! மற்றொரு கண்ணிலும் உதிரம் பெருகிய போது, தன் மறுகண்ணையும் தரத் துணிந்தாரே! கண்ணப்ப நாயனாரே நில்லுமெனக் கரம்பற்றி, கண்ணப்ப நாயனார்க்கு முக்தி தந்தாயே! காற்றின் வடிவமாய் நின்ற பேரொளியே, கவலைகள் தீர்க்கும் ஞானக் கடலே! ஞானப்பிரசூனாம்பிகை அன்னை உடனுறைய, நான்மறை போற்றும் காளத்தி அண்ணலே! சரணம் சரணம் வாயு லிங்கமே, சிவ சிவ சிவ சிவ ஞான நாதனே!