Miasto nie śpi

Lyrics

[Zwrotka 1] Miasto nie śpi. Ono tylko udaje, że nie widzi. A ludzie? Ludzie też. Na rogu stał chłopak, którego nikt już nie pytał, czy ma gdzie wracać, czy tylko jeszcze nie znika. Kaptur na oczach, ręce w kieszeniach, listopad, w twarzy miał taki spokój, co nie wróży nic dobrego. Mówił mało. Tacy mówią mało z zasady, bo każde zdanie może komuś odsłonić rany. Miał ojca w papierosach, matkę w nerwach i ciszy, i blok, który nauczył go nie prosić, tylko liczyć. Najpierw liczył drobne, potem liczył dni do jutra, aż nauczył się, że strata przychodzi bez pukania. [Pre-Chorus] I nikt nie pytał, skąd ten chłód na dłoniach, skąd ten wzrok, co przechodzi przez człowieka. Na klatce schodowej rośnie to, co boli, a serce robi się twardsze od betonu. [Chorus] Miasto nie śpi, miasto nie śpi A my też nie, bo nie ma gdzie Miasto nie śpi, miasto nie śpi I każdy niesie swój własny cień Miasto nie śpi, miasto nie śpi Nikt nie woła, nikt nie chce wejść Miasto nie śpi, miasto nie śpi A my uczymy się żyć na ciężko [Zwrotka 2] Potem przyszła noc z tym swoim brudnym oddechem, latarnie stały blado jak świadkowie bez pamięci. Ktoś rzucił mu spojrzenie, ktoś odwrócił głowę szybciej, bo w tym mieście łatwo minąć cudzy koniec na chodniku. On nie chciał być legendą ani szkolnym ostrzeżeniem, chciał po prostu rano znaleźć kubek, kran i spokój. Ale spokój tu kosztował więcej niż miał w kieszeni, więc szedł dalej, jakby każdy krok był cichym buntem. I gdy pytałeś go o jutro, patrzył gdzieś ponad tobą, jakby jutro było oknem, które dawno ktoś zabrał. A pod blokiem stały głosy, tanie, ostre jak szkło, i tylko ściany pamiętały, kto tu płakał po cichu. [Pre-Chorus] I nikt nie pytał, skąd ten chłód na dłoniach, skąd ten wzrok, co przechodzi przez człowieka. Na klatce schodowej rośnie to, co boli, a serce robi się twardsze od betonu. [Chorus] Miasto nie śpi, miasto nie śpi A my też nie, bo nie ma gdzie Miasto nie śpi, miasto nie śpi I każdy niesie swój własny cień Miasto nie śpi, miasto nie śpi Nikt nie woła, nikt nie chce wejść Miasto nie śpi, miasto nie śpi A my uczymy się żyć na ciężko [Bridge] A kiedy wszystko pęka, to nie robi hałasu, tylko staje w gardle i siedzi tam latami. Może wystarczy jedno dobre imię na klatce, jedno „chodź”, zanim znowu zrobi się za późno. [Chorus] Miasto nie śpi, miasto nie śpi A my też nie, bo nie ma gdzie Miasto nie śpi, miasto nie śpi I każdy niesie swój własny cień Miasto nie śpi, miasto nie śpi Nikt nie woła, nikt nie chce wejść Miasto nie śpi, miasto nie śpi A my uczymy się żyć na ciężko