Van Nergens Naar Thuis

Lyrics

**Couplet 1** Ze droeg een jong kind, een lege Shoppertas met vis de dagen werden koud en zwaar. Geen geld meer over, geen uitweg klaar, toch hield ze vol, jaar na jaar. Ze gaf haar lichaam, niet haar ziel, voor warmte die meteen weer viel. Een stille strijd, verborgen pijn, om voor haar kind sterk te zijn. **Refrein** Van nergens naar thuis, door de nacht heen gegaan, met een plastic tas van de Aldi en de wind in haar naam. Ze verloor soms zichzelf, maar gaf nooit echt op, vandaag staat ze stevig, haar hart weer op slot— voor alles wat breekt, voor alles wat blijft, voor liefde die haar opnieuw beschrijft. **Couplet 2** Ze sliep bij familie, bij vrienden soms, op plekken waar niemand haar echt vond. Een matras, een bank, een vreemde gang, maar in haar ogen bleef hoop nog lang. Toen kwam een man met een lege fles, zijn pijn werd groter, zijn leven steeds des. Hij dronk zichzelf langzaam weg, en liet haar achter met stil verdriet en pech. **Refrein** Van nergens naar thuis, door de nacht heen gegaan, met een plastic tas en de wind in haar naam. Ze verloor soms zichzelf, maar gaf nooit echt op, vandaag staat ze stevig, haar hart weer op slot— voor alles wat breekt, voor alles wat blijft, voor liefde die haar opnieuw beschrijft. **Bridge** Toen kwam er een huisje, een sleutel, een deur, een kans op een morgen met kleur. En naast haar kwam iemand die haar echt zag staan, niet om wat ze had, maar om wie ze kon zijn voortaan. Ze houdt van hem, diep en oprecht, alsof het leven haar eindelijk zegt: “Je hoeft niet meer bang te zijn, je mag nu gelukkig zijn.” **Laatste refrein** Van nergens naar thuis, ze heeft haar weg gevonden, haar oude verdriet langzaam afgebonden. Ze werkt weer, ze leeft weer, ze ademt weer vrij, en geeft nu haar tijd aan een ander zoals zij. Ze stopt met werken, maar niet met bestaan, ze kiest voor helpen, ze blijft verdergaan. Van gebroken naar heel, van alleen naar samen, ze draagt nu haar toekomst met opgeheven schouders en namen. **Outro** Ze was nooit haar verleden, nooit alleen haar pijn. Ze is de vrouw die bleef vechten, en nu eindelijk thuis mag zijn.