Twardy Krawędź Wnętrza

Lyrics

Był kurwa deszczowy wieczór, szary blok i szary syf, Każdy dzień wyglądał tak samo, każdy niósł ten sam wstyd. W kieszeni zero, w głowie burdel, w sercu narastał gniew, Patrzył jak skurwiony system dzień po dniu odbiera tlen. Nic szczególnego, takie życie, każdy tutaj dobrze zna, Miliony chcą mieć miliony, ale mało szans ktoś ma. Ludzie pieprzyli o sukcesie, sami tonąc pośród kłamstw, Każdy pierdolił: „pracuj ciężko”, nie widząc jego blizn. Każdy chciał się dorwać do forsy, nawet depcząc własny świat. Patrzył w lustro i widział bestię, której nie chciał już znać,widział wściekłość, która rosła z każdym dniem, Bo ten świat nauczył go szybko, że albo gryziesz, albo zdychasz - Carpe diem Deszcz po szybach, noc po mieście, serce zimne jak ten bruk, Gonił szczęście, gonił forsę, aż zgubił własny duch. Ciemne ulice, chore myśli, ciemność weszła w jego krew, Chciał spierdalać od przeznaczenia, ale ono znało cel. Coraz dalej od marzenia, coraz bliżej własnych strat, Ludzie znikli, zaufanie rozjebało się jak potłuczone szkło Wokół faszywe mordy, fałszywe słowa - okropne zło Wszędzie maski, wszędzie kłamstwa, wszędzie szybki łatwy zysk, A za każdym kurwa skrótem czaił się kolejny syf. W końcu został sam ze sobą, sam na sam ze swoim cieniem, Nie był królem teledysków czy gangsterem z pieprzonych filmów — bardziej własnym więzieniem. Bo największa wojna w życiu nie rozgrywa się na ulicy, Tylko wtedy, gdy człowiek patrzy w oczy swojej tajemnicy. Deszcz po szybach, noc po mieście, serce zimne jak ten bruk, Gonił szczęście, gonił forsę, aż zgubił własny duch. Ciemne ulice, chore myśli, ciemność weszła w jego krew, Chciał spierdalać od przeznaczenia, ale ono znało cel. Krzyk odbijał się od ścian, pięści wbite w zimny mur, Tyle razy chciał się poddać, ale dalej niósł ten ból. Każda blizna była lekcją, każdy upadek nowym dnem, Aż zrozumiał, że największy wróg od dawna siedzi w nim.