Iemand naast je

Lyrics

Couplet 1 Op de gang van de gesloten afdeling brandt ’s nachts nog altijd zacht het licht. Meneer Van Dijk loopt op zijn pantoffels, met een vragend hoofd en een ernstig gezicht. Hij zoekt zijn vrouw, dat zegt hij tegen iedereen, al is zij al jaren uit de tijd. Maar in zijn handen, in zijn schouders, zit nog iets dat hij niet kwijt raakt. Pre-refrein Want namen kunnen langzaam wijken, en foto’s worden soms te vaag. Maar het lichaam blijft soms vragen wat het hoofd niet meer verdraagt. Refrein Hij zoekt geen avontuur, hij zoekt geen stiekem spel. Hij zoekt iemand naast zich, een arm, een huid, een stem die zegt: “Ik ben er wel.” En de zuster zegt: “Meneer, dit is uw kamer niet,” met zachte dwang en open deur. Want liefde zonder richting vraagt om zorg, om grens, om kleur. Couplet 2 Mevrouw Jansen lag net rustig te slapen, toen hij ineens naast haar bed verscheen. Niet boos, niet wild, niet met slechte plannen, maar wel te dichtbij, en niet meteen alleen. Zij zei: “Meneer, u moet hier niet zijn,” en drukte netjes op de bel. De nachtdienst kwam met koffie-adem binnen en dacht: daar hebben we hem weer, jawel. Pre-refrein Er zijn protocollen, formulieren, er is familie die ervan schrikt. Er is schaamte in de kamer als niemand weet hoe je dit schikt. Refrein Hij zoekt geen avontuur, hij zoekt geen stiekem spel. Hij zoekt iemand naast zich, een arm, een huid, een stem die zegt: “Ik ben er wel.” En de zuster zegt: “Meneer, dit is uw kamer niet,” met zachte dwang en open deur. Want liefde zonder richting vraagt om zorg, om grens, om kleur. Bridge Zijn dochter zegt: “Zo was hij vroeger niet.” Zijn zoon kijkt naar de grond. Zijn vrouw komt elke woensdagmiddag met cake, verdriet en rode wangen rond. De arts zegt: “Dit kan bij dementie horen.” De verzorging zegt: “We letten extra op.” Maar niemand heeft een makkelijke zin voor verlangen zonder rem of knop. Couplet 3 Dus krijgt hij ’s avonds meer nabijheid, een vaste stoel, een rustig ritueel. Een hand vasthouden mag soms even, maar niet te lang, en nooit te veel. Ze schrijven het op in het zorgdossier: “Zoekt contact bij onrust in de nacht.” Dat klinkt wat kouder dan de waarheid: hij mist gewoon dat iemand op hem wacht. Laatste refrein Hij zoekt geen avontuur, hij zoekt geen stiekem spel. Hij zoekt iemand naast zich, een arm, een huid, een stem die zegt: “Ik ben er wel.” En de zuster zegt: “Meneer, we gaan terug naar bed,” niet streng, maar ook niet zonder grens. Want achter al dat ongemak staat nog altijd gewoon een mens. Outro Op de gang van de gesloten afdeling wordt het langzaam stil en laat. Hij vraagt nog één keer: “Komt ze morgen?” En iemand zegt: “Ja hoor, ze komt vandaag.”