Het Fort

Lyrics

[Intro] Klok tikt. Muren vallen. Terug naar toen. Luister... [Verse 1] Ik was een vrolijk kind, een open boek, Lachen in de wind, nergens naar op zoek. Tot een jaar of tien, het werd koud en stil, Er knapte iets vanbinnen, tegen mijn eigen wil. Ik weet niet wat het was, de herinnering is kwijt, Maar mijn hoofd nam het over in die harde tijd. Ik bouwde een fort, zette alles op slot, Zocht een veilige plek in mijn eigen fort. Niemand mocht erin, de muren veel te hoog, Zelfs ik bleef buiten, waar ik mezelf bedroog. Niet meer voelen, alles snappen met verstand, Snel volwassen worden, de emotie aan de kant. [Chorus] Maar de wind waait, de storm haalt me in, Dit is de leegte waar ik pas begin. Ik vecht niet meer tegen wat ik diep vanbinnen voel, Meebewegen met de stroom is het enige doel. Geen kramp, geen grip, ik laat het nu los, Het universum ademt, en ik draag de kosmos. [Verse 2] Twintig jaar lang op de automatische piloot, Waar mijn hoofd elk gevoel klinisch doodschoot. Als je niks laat binnenkomen, gaat er ook niks stuk, Ik dacht dat die verdoving de basis was voor geluk. Maar nu ben ik dertig en het pantser breekt open, Ik ben na al die jaren eindelijk weer gaan lopen. Weer gaan verbinden, met mezelf, met de grond, Heel zachtjes helen wat ooit vastgebonden stond. Ik durf weer te geloven, te vertrouwen op de stroom, Wakker geworden uit een veel te lange droom. Het kind van toen is terug, het zat al die tijd daar, Wachtend in de stilte tot de man er klaar voor was. [Chorus] Want de wind waait, de storm haalt me in, Dit is de leegte waar ik pas begin. Ik vecht niet meer tegen wat ik diep vanbinnen voel, Meebewegen met de stroom is het enige doel. Geen kramp, geen grip, ik laat het nu los, Het universum ademt, en ik draag de kosmos. [Verse 3] Ik kijk in de spiegel, geen masker op mijn gezicht, Het donker van vroeger krijgt nu eindelijk weer licht. Schud het stof van mijn voeten, maak me niet meer druk, De splinter uit mijn eigen oog is mijn grootste geluk. Elke seconde brengt een diepere vrede mee, Ik ben niet meer bang voor de golven op de zee. Solo per Oggi, de rust is gekomen, Ik leef in het nu, het is me niet meer ontnomen. [Outro] De poort staat open. Het fort is nu leeg. Weer voelen. Weer verbinden. Ik ben er weer. Het is goed zo.