Cienie w Lśniącej Mgiełce

Lyrics

Kiedy świat się walił, kiedy dom pękał na pół, Szukam Twoich ramion, choć już dawno zgasł ich blask. Uwierzyłeś obcemu, co znał nasze słabe dni, Rozdarł nas jak kartkę, a Ty nie powiedziałeś „dość”. A ja wciąż stoję tu, z sercem jak otwarta dłoń, Choć tyle razy bolało, choć tyle razy pękło to, co moje. Bo córka kocha ojca nawet wtedy, gdy on błądzi, Nawet kiedy cień kłamstw pada na nasz wspólny dom. Byłam mała, tato, pamiętam Twój spokojny głos, Gdy trzymałeś mnie w szpitalu, mówiłeś mi na głos: „Bo tatuś kocha córkę, malutką swą wiewiórkę, Co ugryźć tatę chciała i ząbki połamała”. Te słowa noszę w sobie jak ostatni ciepły ślad, Choć dziś już nie wiem, czy pamiętasz tamten czas. A ja wciąż stoję tu, z sercem jak otwarta dłoń, Choć tyle razy bolało, choć tyle razy pękło to, co moje. Bo córka kocha ojca nawet wtedy, gdy on błądzi, Nawet kiedy cień kłamstw pada na nasz wspólny dom. Most Schronienia szukałam w Tobie, a znalazłam je w kimś, Kogo prawie nie znałam, a kto stał się moim dniem. To mąż dał mi spokój, którego Ty nie umiałeś, To on był moją skałą, gdy Ty odwróciłeś wzrok. Nie chcę już krzyczeć, nie chcę walczyć o Twój głos, Chcę tylko, żebyś wiedział, że mimo bólu — jestem wciąż. Bo córka nie przestaje kochać, nawet gdy ją rani świat, Nawet kiedy własny ojciec nie potrafi stanąć za nią. Tato… kocham Cię. Mimo nazwania mnie suuuu… Kocham Cię. Dziękuję.