Ukulele Górna Melodia

Lyrics

LUBIN WSCHÓD – C2-C Lubin Wschód – C2-C, tu codziennie leci dym, Pył na mordzie, błoto wszędzie, ale każdy twardo żył. Jedna zmiana, jeden skład, każdy ciśnie ile wlezie, Fedra leci dzień i noc, bo robota sama nie pojedzie. G9 to bagno, błoto aż po jaja, dziury, woda i ten syf, Ale nikt nie pęka tutaj, każdy ciśnie, póki żyć. Adrian na niemieckich blachach, od rana pełny gaz, Przodki, drogi, wszystko ryje, nie odpuszcza ani raz. Pył na ryju, silnik wyje, nie pyta czy będzie lżej, Na oddziale dobrze wiedzą, że robotę zrobi first class. Maciek goni go od dawna: „Jeszcze cię dogonię, brat!”, Gaz do dechy, pełne skupienie, nie odpuszcza ani raz. A Sokół tylko machnie ręką: „Mam to, kurwa, w dupie dziś”, Małą łyżką się pobuja: „Ja już swoje zrobił, widzisz”. Lubin Wschód – C2-C, tu codziennie leci dym, Pył na mordzie, błoto wszędzie, ale każdy twardo żył. Jedna zmiana, jeden skład, każdy ciśnie ile wlezie, Fedra leci dzień i noc, bo robota sama nie pojedzie. Na G2 sami wariaci, każdy ma swój własny styl. Seba „Cygan” pierwszy wjeżdża, w kabinie dywany i chill. Kawa, radio, wszystko gra, mówi: „Tak ma właśnie być”. Robert „Cichy” mało gada, liczy tylko dobry wynik. Cicho sunie, nawet echo gubi jego ślad, Zanim się obejrzysz, robota zrobiona – fakt. Nono wpada pełnym gazem, miski lecą co i rusz, Mechanicy tylko klną, a on wrzuca kolejny bieg. Marek torówką ryje przodki, aż zatrzęsie cały strop, Nie kozaczy, tylko robi – taki właśnie z niego chłop. Dwa Tomki robią robotę – Lisek i Warzywniak. Lisek trójką ciśnie metry, nie odpuszcza ani raz. Warzywniak raz na ŁK3, raz obrywakiem w przód, Gdzie ich puścisz na oddziale, zaraz znika cały gruz. Jeden z lewej, drugi z prawej, lecą metry, lecą tony, Dwóch Tomków robi taki ogień, że aż huczą wszystkie strony. Bolo na obrywaku od rana pełny gaz, Jak wjedzie na przodek, nie odpuszcza ani raz. Dwa oddziały? Dla Bolo zwykły dzień. Nie pierdoli o robocie, tylko ciśnie cały czas. Pył na ryju, smar na łapach – taki właśnie jego świat. Na G9 „Mefedron” ładuje wozy dzień i noc, Plan ma zgadzać się co do tony, taka jest robota, moc. Jeden robi, drugi ciśnie – taka właśnie jest ta gra, Lubin Wschód, C2-C – jedna banda aż po dach. Grzesiu kiedyś taśmowiec, dziś na ŁK robi ruch, Zostawił taśmy za plecami, teraz niesie maszyn huk. Każdy kurs to kolejne metry, pewna ręka, zimna krew, Wie, że sama się robota nigdy nie zrobi – nie. Marcin – najlepszy z B Komory, ale sercem zawsze C. Nie zawsze wraca z pełną łyżką, byle tona zgadzała się. Jedna zmiana, jeden skład, każdy swoje miejsce zna. Lubin Wschód – jedna ekipa, tu się robi, a nie gada – C2-C! Chłopaki cisną robotę, metry lecą cały czas, Tony wpadają w kratę, nikt nie zwalnia ani raz. Z każdej strony atakowani – znowu wyjaśnień cały stos, Papier goni papier, a robota robi swój los. Pył na twarzy, smar na rękach, każdy dobrze o tym wie, Najłatwiej oceniać z boku, trudniej zejść na fedrę w dół i przejść. Jedna zmiana, jeden skład, razem aż po samy strop, Lubin Wschód – C2-C, jutro znowu pełny front! Lubin Wschód! C2-C! Pełny gaz aż po sam strop! Pył i błoto, huk maszyn – to jest nasz codzienny blok. Jedna zmiana, jeden skład, każdy za swojego stoi. Po robocie śmiech i beka... jutro znowu fedra, chłopy!