Vals Licht

Lyrics

WAAR BRANDT NOG LICHT Intro De stad slaapt niet, maar ik hoor alleen sirenes Neon flikkert op natte straatstenen En ergens tussen glas en reclameborden Voel ik een stilte die niemand wil horen Alsof iets sterft terwijl iedereen lacht Alsof de nacht iets probeert te zeggen Maar niemand luistert nog Verse 1 Ik loop langs grachten waar de wind huilt Langs ramen vol blauw schermlicht Mensen scrollen door hun levens heen Alsof de ziel een batterij is Torens van glas groeien uit de grond Als spiegels zonder gezicht En ik vraag me af hoe we hier zijn gekomen Wanneer we het vuur zijn kwijtgeraakt Waar is het geloof dat ooit brandde Als een lamp boven donkere wegen? Wie heeft het licht uitgedraaid En waarom deed niemand het weer aan? Hook Waar brandt nog licht in deze nacht? Waar klopt nog een hart dat wakker is? Als dit de wereld is die wij bouwden Waarom voelt hij zo leeg? Misschien ligt de waarheid verder Achter bergen en oude stenen Misschien brandt er nog vuur Waar de wind van de Balkan waait Verse 2 Ik voel woede onder mijn ribben Als een storm die nergens heen kan Want iedereen praat over vrijheid Maar niemand weet waarvoor Kerken staan hier als lege hulzen Klokken die niemand meer hoort En de stad bouwt nieuwe tempels Van geld, snelheid en lawaai Maar diep vanbinnen weet ik Dat een mens niet leeft van beton Dat er een bron moet zijn Die ouder is dan deze tijd Hook Waar brandt nog licht in deze nacht? Waar klopt nog een hart dat wakker is? Als dit de wereld is die wij bouwden Waarom voelt hij zo leeg? Misschien ligt de waarheid verder Achter bergen en oude stenen Misschien brandt er nog vuur Waar de wind van de Balkan waait Verse 3 Dus kijk ik voorbij de horizon Naar landen waar geloof nog ademt Waar oude stemmen blijven spreken In kerken vol kaarslicht Misschien moet je eerst verdwalen Om de weg weer te zien Misschien moet je de stilte horen Voordat je de waarheid vindt En ergens achter bergen Waar de geschiedenis nog fluistert Voel ik dat het licht nog leeft In een wereld die het niet vergat Outro Dus als de stad mij vraagt Waar ik het vuur vandaan haal Zeg ik: Soms moet je ver reizen Om te herinneren Wat een mens vergeten is