Het Fort

Lyrics

[Intro] Klok tikt. Muren vallen. Terug naar die jongen. Luister. [Verse 1] Ik was een blij kind, open en vrij, Lachen in de wind, de wereld was van mij. Tot een jaar of tien, het werd koud en stil, Er knapte iets daarbinnen, tegen mijn wil. Ik weet niet wat het was, herinnering kwijt, Mijn hoofd nam het over in die harde tijd. Ik bouwde een fort, zette alles op slot, Veilig in mijn eentje, gevangen in het fort. Niemand mocht erin, de muren veel te hoog, Zelfs ik bleef buiten, waar ik mezelf bedroog. Alles analyseren, kapotdenken in de nacht, Alles moeten snappen, dat was mijn kracht. Geen aanraking, geen gevoel, alles met verstand, Snel volwassen worden, emotie aan de kant. [Chorus] Maar de wind waait, de storm haalt me in, Dit is de leegte waar ik pas begin. Ik vecht niet meer tegen wat ik diep vanbinnen voel, Meebewegen met de stroom is het enige doel. Geen kramp, geen grip, ik laat het nu los, Het universum ademt, en ik draag de kosmos. [Verse 2] Twintig jaar lang op de automatische piloot, Waar mijn hoofd elk gevoel klinisch doodschoot. Kapot analyseren wat er in me leefde, Bang voor de pijn die onderhuids beefde. Als je niks laat binnenkomen, gaat er niks stuk, Ik dacht dat die verdoving stond voor geluk. Maar nu ben ik dertig en de muren breken af, Ik zoek die kleine jongen die ik nooit de ruimte gaf. Ik zoek hem in het donker, ik roep zijn naam, Ik wil hem weer voelen, hier achter het raam. Ik neem hem nu mee naar waar ik nu sta, Niet meer alleen denken als ik op pad ga. Weer gaan verbinden, met mezelf, met het nu, Samen stappen uit dat koude vacuüm. [Chorus] Want de wind waait, de storm haalt me in, Dit is de leegte waar ik pas begin. Ik vecht niet meer tegen wat ik diep vanbinnen voel, Meebewegen met de stroom is het enige doel. Geen kramp, geen grip, ik laat het nu los, Het universum ademt, en ik draag de kosmos. [Verse 3] Ik kijk in de spiegel, geen masker meer op, Het kapot analyseren zet ik nu stop. Schud het stof van mijn voeten, maak me niet meer druk, De splinter uit mijn eigen oog is mijn grootste geluk. Ik durf weer te geloven, te varen op de stroom, Wakker geworden uit die veel te lange droom. Solo per Oggi, de rust is gekomen, Ik heb die kleine jongen bij de hand genomen. [Outro] Ik heb hem gevonden. Hij mag er weer zijn. Niet meer alleen snappen. Gewoon weer voelen. We varen samen. It is goed zo.