Tamil Shiv Tandav

Lyrics

ஸ்ரீ சிவ தாண்டவ ஸ்தோத்திரம்: தமிழ் கவிதை வடிவம் (பொருளுடன்) அடர்ந்த சடைக்காட்டிலிருந்து புனித கங்கையின் நீர் பொங்கி வழிகிறது; கழுத்தில் உயர்ந்த கொடிய பாம்புகள் மாலையாகத் தொங்குகின்றன; "டம-டம-டம-டம" என டமருகம் முழங்க உக்கிர தாண்டவம் ஆடும் அந்தப் பரமசிவன் நமக்கு நன்மைகளையும் மங்களத்தையும் அருளட்டும்! ॥1॥ சுழலும் சடைமுடிப் பாத்திரத்தில் தேவாமிர்த கங்கை அலைகள் பாய, நெற்றிப் பட்டையில் "தக-தக"வென எரியும் நெருப்பின் சுவாலைகள் வீச, மார்பிலும் தலையிலும் இளம்பிறைச் சந்திரன் அழகாய் மின்ன, அந்த சந்திரசேகரனின் திருவடிகளில் என் மனம் எப்போதும் லயிக்கட்டும்! ॥2॥ மலைமகள் பார்வதியின் காதல் விளையாட்டுகளில் திளைப்பவரும், திசைகளெல்லாம் பரவும் ஆனந்தப் புன்னகையால் உலகைக் காப்பவரும், கருணைப் பார்வையால் பக்தர்களின் துன்பங்களை விரட்டுபவருமான, அந்த திகம்பரனின் திருவடிகளில் என் உள்ளம் என்றும் மகிழட்டும்! ॥3॥ சடையில் நெளியும் பாம்புகளின் மணிகள் செவ்வொளி வீசிப் பிரகாசிக்க, திசைகள் எனும் கன்னியரின் முகத்தில் குங்குமப் பூச்சு பூசியது போலத் தோன்ற, மதம்பிடித்த யானையின் தோலை ஆடையாகப் போர்த்தியிருக்கும் அந்த பூதங்களின் நாதனிடம் என் மனம் பேரானந்தம் அடையட்டும்! ॥4॥ இந்திரன் உள்ளிட்ட தேவர்களின் மணிமுடிகளிலிருந்து விழும் மலர்களின் துகள், எவரது திருவடித் தாமரைகளைச் சந்தனப் பொடிபோல அலங்கரிக்கிறதோ, பாம்பு மாலையால் கட்டப்பட்ட சடையும், சந்திரனைச் சூடியவருமான அந்த மகாதேவன் நமக்கு நிலையான செல்வத்தையும் அருளையும் தரட்டும்! ॥5॥ நெற்றிப் பொறியில் எழுந்த நெருப்பால் மன்மதனை எரித்துச் சாம்பலாக்கியவரும், தேவர்களின் தலைவர்களால் தலைவணங்கி வணங்கப்படுபவரும், குளிர்ந்த அமிர்தக் கதிர்களை வீசும் நிலவை மகுடமாய்ச் சூடியவருமான அந்தக் கபாலியால் நமக்கு எல்லா வளங்களும் சித்திக்கட்டும்! ॥6॥ கொடிய நெற்றிப் பரப்பில் எரிந்த தீயில் மன்மதனின் மலரம்புகளைப் பொசுக்கியவரும், இமவான் மகளான பார்வதியின் மார்பில் வண்ணக் கோலங்கள் வரையும் கலைஞனும், முக்கண்ணனாய் முத்தொழிலும் புரியும் தலைவனுமான அந்த சிவபெருமானிடத்தில் என் அன்பு என்றும் நிலைக்கட்டும்! ॥7॥ கார்மேகக் கூட்டத்தைப் போலக் கருமை படர்ந்த அழகிய கண்டத்தைக் கொண்டவரும், அமாவாசை இரவின் இருளைப் போன்ற நீலகண்டத்தை உடையவரும், கங்கையைத் தாங்கி, யானைத் தோலை அணிந்து, உலகைச் சுமக்கும் அந்தப் பரமன் நமக்கு நீங்காத பேரருளை வழங்கட்டும்! ॥8॥ விரிந்த நீலோற்பல மலரின் வண்ணத்தைப் போன்ற நீல நிறக் கழுத்தைக் கொண்டவரும், காமன், திரிபுரம், பிறவிப் பிணி, தக்கன் வேள்வி, யானை அசுரன், அந்தகாசுரன் மற்றும் யமனையே வதம் செய்து அழித்தவருமான அந்த அந்தகாந்தகனை நான் மனதாரப் போற்றிப் பணிகிறேன்! ॥9॥ மங்கலங்கள் அருளும் பார்வதி தேவியின் பேரழகு மலர்ச் சோலையில், தேன் பருகும் வண்டுபோல உலாவி ஆனந்தம் கொள்ளும் சிவனே, காமன், திரிபுரம், உலகத் துயரம், எமன் ஆகியோரை அழித்தவரே, எமனுக்கும் எமனான பரமேஸ்வரனை நான் அடிபணிந்து வணங்குகிறேன்! ॥10॥ சடையில் சீறும் நாகங்களின் மூச்சுக் காற்றால் நெற்றி நெருப்பு பற்றிக்கொள்ள, "திமி-திமி" என மங்கள மிருதங்கம் முழங்கி உலகை அதிரவைக்க, திசைகள் அதிரப் பெருங்கோபத்துடன் உக்கிர தாண்டவம் புரியும் அந்த நடராஜ மூர்த்தியின் திருவடிகளுக்கு என் வெற்றி முழக்கங்கள்! ॥11॥ கரடுமுரடான பாறையோ பஞ்சணையோ, பாம்போ முத்துமாலையோ, மதிப்புமிக்க வைரமோ மண்துகளோ, நண்பனோ பகைவனோ, புல்நுனியோ தாமரை மலரோ, ஏழையோ சக்கரவர்த்தியோ— எல்லாவற்றையும் சமமாய் நோக்கும் பக்குவத்துடன் நான் எப்போது சிவனைத் தொழுவேன்? ॥12॥ புனித கங்கைக் கரையின் அமைதியான மரப் பொந்துகளில் தங்கி, கெட்ட எண்ணங்களை நீக்கி, கைகளைக் கூப்பித் தலைமேல் ஏந்தி, கண்களின் அலைபாய்தலை அடக்கி, நெற்றியில் திருநீறு தரித்து, "சிவாய நம" என்ற மந்திரத்தை ஓதி நான் எப்போது பேரின்பம் அடைவேன்? ॥13॥ உத்தமமான இந்தத் தாண்டவ ஸ்தோத்திரத்தை நாள்தோறும் பக்தியுடன் படிப்பவனும், நினைப்பவனும், கேட்பவனும் தூய உள்ளம் பெறுவான்; குருவாகிய சிவனிடம் அவனுக்கு அழியாத மாறாத பக்தி நிலைக்கும்; அவனை மயக்கும் மாயைப் பிணிகள் அனைத்தும் உடனே விலகிவிடும்! ॥14॥ பிரதோஷ காலத்தில், சிவபூஜை நிறைவடைந்த வேளையில், இராவணன் இயற்றிய இந்த உன்னதத் துதியை எவன் பாடுகிறானோ, அவனுக்குத் தேர்கள், யானைகள், குதிரைகள் கொண்ட அழியாத செல்வத்தையும், நிலையான நல்வாழ்வையும் கருணையோடு சிவபெருமான் அருள்வார்! ॥15॥