3 69 Nowa wersja!!

Lyrics

**Tytuł: Dwa Lwy / 36 przez 9** **Intro / mówione** Nie znałem numerologii. Nie szukałem znaków. Ona po prostu powiedziała: „Dawaj datę, sprawdzę ci liczby”. I wtedy wyszło coś dziwnego… Bo pierwszy raz sprawdziłem swoje, a one były takie same jak jej. **Refren** Dwa Lwy, jeden kod, trzydzieści sześć przez dziewięć, spotkane na spontanie, jakby ktoś to pisał w niebie. Trzy daje głos, sześć daje serce, dziewięć daje znaki, braterskie dusze wiedzą, kiedy los odpala światła. Dwa Lwy, jeden kod, nie pytaj, jak to możliwe, pierwszy raz sprawdzam liczby, a one brzmią jak lustro żywe. Niech zostanie ten klimat, co przyszedł niespodzianie, bo Lwy mają sobie pomóc, gdy życie daje zadanie. **Zwrotka 1** Nie znałem tych liczb, nie siedziałem w takich sprawach, nie czytałem horoskopów, nie szukałem znaków w datach. Raczej życie mnie uczyło na betonie i po nocach, że czasem trzeba śmiać się głośno, kiedy dusza chce odpocząć. Ona mówi: „daj mi datę, zobaczymy, co tam siedzi”, ja pół żartem, pół ciekawie, bez oczekiwań i bez bredni. Zero dwa, zero osiem, osiemdziesiąt osiem, dodaj cyfry — trzydzieści sześć, dziewiątka niesie głos mnie. Patrzę na to pierwszy raz, nawet nie wiem, czy to ważne, a ona nagle milknie, jakby złapała jakąś prawdę. Mówi: „ja mam tak samo” — i tu robi się inaczej, bo nie planujesz takich rzeczy, one wchodzą same w kadrze. Dwadzieścia osiem, zero siedem, dziewięćdziesiąty rocznik, też trzydzieści sześć przez dziewięć, ten sam zapis, ten sam motyw. Dwa Lwy, dwie daty, dwie historie, jeden wzór, jakby ktoś nam w środku nocy zostawił znak na stół. **Refren** Dwa Lwy, jeden kod, trzydzieści sześć przez dziewięć, spotkane na spontanie, jakby ktoś to pisał w niebie. Trzy daje głos, sześć daje serce, dziewięć daje znaki, braterskie dusze wiedzą, kiedy los odpala światła. Dwa Lwy, jeden kod, nie pytaj, jak to możliwe, pierwszy raz sprawdzam liczby, a one brzmią jak lustro żywe. Niech zostanie ten klimat, co przyszedł niespodzianie, bo Lwy mają sobie pomóc, gdy życie daje zadanie. **Zwrotka 2** To nie jest bajka o magii, nie robię z tego religii, ale przyznaj — rzadko życie tak ustawia swoje cyfry. Nie szukałem znaków, a znak sam wszedł na scenę, jakby liczby powiedziały: „patrz uważniej na przestrzeń”. Pierwszy raz sprawdzam siebie i od razu taki strzał, ona ma identycznie, ja nie wiedziałem, co jest grane. To musiał być szok, bo przecież nikt tego nie planował, nie byliśmy w żadnym rytuale, tylko życie grało w słowach. Może to przypadek, ale pięknie się poskładał, może tylko teoria, ale czemu robi się powaga? Czemu w głowie zostaje, czemu człowiek potem myśli, że niektóre spotkania mają więcej niż daty i liczby? Przeżyliśmy wspólny melanż, śmiech i dziwne rozmowy, trochę kosmos, trochę miasto, trochę stare demony. W takich nocach, gdzie się dym z prawdą miesza na stole, czasem spotkasz kogoś, kto ma podobny ogień pod skórą. Bo są ludzie, których znasz latami i nic nie kumają, a są tacy, co po chwili dziwnie blisko obok stają. Jakby mieli w oczach mapę do miejsc, gdzie sam bywałeś, jakby bez tłumaczeń czuli, czemu czasem się śmiałeś. **Bridge** Trzy — bo trzeba mówić, kiedy w gardle stoi kamień. Sześć — bo trzeba chronić tych, co byli z tobą naprawdę. Dziewięć — bo są dusze, które już nie pierwszy raz tu wróciły. I poznają się po oczach, zanim padną wielkie słowa. **Refren** Dwa Lwy, jeden kod, trzydzieści sześć przez dziewięć, spotkane na spontanie, jakby ktoś to pisał w niebie. Trzy daje głos, sześć daje serce, dziewięć daje znaki, braterskie dusze wiedzą, kiedy los odpala światła. Dwa Lwy, jeden kod, nie pytaj, jak to możliwe, pierwszy raz sprawdzam liczby, a one brzmią jak lustro żywe. Niech zostanie ten klimat, co przyszedł niespodzianie, bo Lwy mają sobie pomóc, gdy życie daje zadanie. **Zwrotka 3** Dwie braterskie dusze, niekoniecznie jedna droga, ale ten sam typ ognia, co nie chce gasnąć w głowach. Nie chodzi tu o romans, choć różnie życie pisze, czasem jedna chwila nagle zmienia całą ciszę. Może to tylko moment, może coś więcej kiedyś, nie trzeba tego nazwać, niech czas pokaże resztę. Ważne, że przez chwilę było prawdziwie i lekko, jakbyśmy się znali dłużej, choć to pierwsze takie wejście. Lew ma dumę, ale serce schowane pod pancerzem, często głośno się śmieje, kiedy w środku coś go bierze. I może po to spotkały się dwa takie charaktery, żeby sobie przypomnieć: nie musisz iść sam przez ciemność. Dwa Lwy nie muszą niczego nikomu udowadniać, czasem wystarczy jedna noc, żeby prawda była jasna. Jak jedno traci siłę, drugie ma podać łapę, nie patrzeć z góry, tylko powiedzieć: „chodź, damy radę”. Wódki popiliśmy, trochę pospaliśmy, melanż Lwów się ciągnął, miał być szybki powrót, a wyszedł drugi świt za oknem. Dwa mocne wariaty, przytulanki, śmiech i bliskość, od razu jak siostra z bratem — naturalnie, lekko, czysto. Miłe było wszystko, bez napinki, bez udawania, jakby życie na moment dało nam wolne od świata. Lwie piękne chwile, jak na sawannie — wolne i szczęśliwe, dwa dzikie ser