Nie czas

Lyrics

[Zwrotka 1] Kiedyś zrozumiesz, ile kosztuje serce na dłoni, ile nocy bez snu, gdy cisza w głowie dzwoni. Goniłem za kimś, kto nie umiał mnie docenić, dziś wiem – nie warto siebie na drobne rozmienić. Godność na minus, emocje na kredyt, dawałem wszystko, w zamian puste brednie. Walczysz do końca, a druga strona zimna, miłość jednostronna to najcięższa dyscyplina. [Refren] Spokój ducha ponad nieodwzajemnione serca, szacunek do siebie – to jest prawdziwa twierdza. Nie każda łza jest warta tej osoby, czasem trzeba odejść, żeby uratować siebie, nie pozory. [Zwrotka 2] Każda przepłakana noc – rachunek za naiwność, za wiarę w słowa, co miały tylko chwilową żywotność. Wymówki zamiast czynów, obietnice bez pokrycia, kto nie umie dawać dobra – niech wypada z życia. Pewnej nocy coś w Tobie pęka, serce twardnieje, kończy się udręka. Kasujesz zdjęcia, numery, wspomnienia, bo czasem „usunąć” to pierwszy krok do istnienia. [Refren] Spokój ducha ponad nieodwzajemnione serca, szacunek do siebie – to jest prawdziwa twierdza. Nie każda łza jest warta tej osoby, czasem trzeba odejść, żeby uratować siebie, nie pozory. [Zwrotka 3] Już nie wierzysz w cuda ani słodkie gadki, fałszywe obietnice – znam ich wszystkie przypadki. Gruba skóra rośnie tam, gdzie były rany, dziś oddzielasz prawdę od ludzi zakłamanych. Dajesz tyle, ile ktoś daje Tobie, koniec z gonitwą za kimś, kto ma Cię w nosie. Wzajemność – jedyna waluta relacji, reszta to strata czasu i frustracji. [Outro] To nie chłód – to dojrzałość w oczach, miłość odpowiedzialna, nie na pokaz. I choć serce pamięta stare blizny, już wiesz, że Twoja wartość nie zależy od czyjejś łaski. [Zwrotka 1] Kiedyś zrozumiesz, ile kosztuje bycie zbyt dobrym, serce na dłoni – a świat jebie Cię drobnym. Dawałem wszystko, jak ostatni frajer, a w zamian cisza i kolejny bajer. Godność na dnie, psychika w gruzach, dla kogoś, kto miał mnie kurwa w butach. Walczysz do końca, a ona ma wyjebane, to nie miłość – to jednostronne granie. [Refren] Pierdolę łzy za kogoś, kto nie wart minuty, teraz mój spokój to najwyższe waluty. Szacunek do siebie – mój nowy kodeks, kto nie daje nic – wypierdala z orbit. [Zwrotka 2] Każda noc zalana potem i wkurwieniem, bo wierzyłem w słowa, co były pierdoleniem. Wymówki, ściemy, tanie gadki, a ja jak debil łatałem jej braki. Aż przyszła noc – pękło coś w środku, serce mówi: „dosyć tego chłopku”. Usuwam zdjęcia, numery, kontakty, bo nie będę więźniem chorej narracji. [Refren] Pierdolę łzy za kogoś, kto nie wart minuty, teraz mój spokój to najwyższe waluty. Szacunek do siebie – mój nowy kodeks, kto nie daje nic – wypierdala z orbit. [Zwrotka 3] Nie wierzę w cuda ani puste obietnice, życie mnie nauczyło – ludzie to drapieżnice. Gruba skóra tam, gdzie były rany, teraz widzę jasno każdy fałsz jebany. Daję tyle, ile ktoś daje mi, koniec z gonitwą za kimś bez krzty krwi. Wzajemność albo wypadasz z gry, nie ma miejsca dla pasożytów i łez już dziś. [Outro] To nie chłód, to charakter ze stali, z popiołów wstajesz, gdy inni się bali. I zapamiętaj – jak świat Cię testuje: najpierw kochaj siebie, reszta się dopasuje.